Ομόφωνα χαρακτηρίστηκαν απο το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων ένα κτίριο που αποτυπώνει τη μακρά ιστορία του γαλλικού φιλελληνισμού, η Γαλλική Σχολή Αθηνών και ένα τοπόσημο της Ξάνθης, ο Πύργος του Ρολογιού ως ιστορικά μνημεία των νεοτέρων χρόνων.
Η Γαλλική Σχολή Αθηνών είναι το παλαιότερο ξένο ινστιτούτο που ιδρύθηκε στην Ελλάδα, αλλά και το πρώτο ακαδημαϊκό γαλλικό ινστιτούτο εκτός Γαλλίας. Η ίδρυσή της συνδέεται με το γαλλικό φιλελληνισμό. Η Γαλλική Σχολή έχει συμμετάσχει σε πολλές σημαντικές αρχαιολογικές ανασκαφές, όπως στους Δελφούς, τη Δήλο, το Άργος και τους Φιλίππους.
Το κτίριο περιβάλλεται από άλλα 17 κτίρια, τα οποία οικοδομήθηκαν από τα τέλη του 19ου αιώνα και έπειτα και στεγάζουν λειτουργίες της Γαλλικής Σχολής, όπως ξενώνες φιλοξενίας ξένων μελών, εργαστήριο συντήρησης, φωτοθήκη και σχεδιοθήκη, διοικητικές υπηρεσίες και μουσείο εκμαγείων.
Το κτίριο, δείγμα νεοκλασικισμού, χτίστηκε το 1872-1873 και αποτελείται από ισόγειο, όροφο και υπόγειο. Το κυρίως σώμα του κτιρίου, που στεγάζει την πλούσια σε τίτλους βιβλιοθήκη, πλαισιώνουν δύο πτέρυγες, η βόρεια με γραφεία και η νότια με την οικία του διευθυντή και αίθουσα συνεδρίων.
Τα μέλη του Συμβουλίου γνωμοδότησαν ομόφωνα υπέρ του χαρακτηρισμού ως μνημείου μόνο του κεντρικού κτιρίου, καθώς τα υπόλοιπα έχουν υποστεί πλήθος επεμβάσεων και μόνο το κεντρικό διατηρεί πλήρως τα αυθεντικά του χαρακτηριστικά. Η διατήρηση του κεντρικού κτιρίου κρίθηκε, εξάλλου, σημαντική για τη μελέτη της ιστορίας και της εξέλιξης της αρχιτεκτονικής των Αθηνών και της ιστορίας του γαλλικού φιλελληνισμού του 19ου αιώνα.
Ο Πύργος του Ρολογιού, που βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της Ξάνθης, την πλατεία Δημοκρατίας, κατασκευάστηκε το 1859 από τον αριστοκράτη Χατζή Εμίν Αγά ως αφιέρωμα στην πόλη. Αποτελούσε τμήμα του κεντρικού τζαμιού της πόλης, γνωστού ως «Τέμενος της Αγοράς», που καταστράφηκε από εμπρησμό το 1941.
Μορφολογικά ο πύργος εμφανίζει εκλεκτικιστικά χαρακτηριστικά, ενώ εμφανείς είναι και οι επιρροές από τη νεοβυζαντινή αρχιτεκτονική (τοξωτά διακοσμητικά, γραμμικές ταινίες, πεσσίσκοι κ.λπ.). Ωστόσο, τα αρχιτεκτονικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά του πύργου στην πάροδο του χρόνου υπέστησαν χαρακτηριστικές μεταβολές. Το αρχικό νεοκλασικό ύφος μεταβλήθηκε κατά την ανακαίνιση του 1938, οπότε αποκτά χαρακτήρα αρ ντεκό. Την ίδιο περίοδο αλλάζει και ο χαρακτήρας της πλατείας: από περιοχή εγκατάστασης της οθωμανικής διοίκησης γίνεται το κοινωνικό και πολεοδομικό κέντρο της σύγχρονης πόλης. Σήμερα ο πύργος αποτελεί τοπόσημο και σημείο αναφοράς για τους κατοίκους και τους επισκέπτες.
Ο χαρακτηρισμός του πύργου ως μνημείου στηρίζεται στο γεγονός ότι αποτελεί ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική κατασκευή που συνδέεται με την ιστορία της εξέλιξης της αρχιτεκτονικής στην Ξάνθη.
