Μουντιάλ: Πώς η παρηγοριά της τρίτης θέσης προσφέρει πιο εντυπωσιακά παιχνίδια από τον τελικό

Μουντιάλ

Από τη χρυσή γενιά στο ταλέντο δίχως τέλος

του Δημήτρη Βαρσάνη

Κλείνουμε τη στήλη μας με το Μουντιάλ με τη μεγάλη νικήτρια της διοργάνωσης Γερμανία. Η ξηρασία των 18 χρόνων χωρίς ένα σημαντικό Διεθνές τρόπαιο και τα 24 χωρίς ένα Παγκόσμιο κύπελλο έλαβε τέλος χθες το βράδυ,με τη “Mannschaft” του Joachim Low να κερδίζει στη παράταση την Αργεντινή.

Ήταν το επιστέγασμα των όσων συχνά έχει περιγραφεί ως μια χρυσή γενιά. Όμως πιο συγκεκριμένα ήταν το επιστέγασμα της σταδιοδρομίας των λίγων ατόμων και η επιβεβαίωση ότι ο στόχος της Γερμανίας του ταλέντου δίχως τέλους - εν αντιθέσει με της χρυσής γενιάς - είναι προ των πυλών. Ο Low είναι ένας φιλοσοφημένος άνθρωπος,που στον ελεύθερο του χρόνο μπορεί να τον βρεις να πίνει καφέ Macchiato στο γραφικό Augsburg. Καταλαβαίνει ότι η σημασία των ιδεών δεν είναι μόνο τα αποτελέσματα. Ίσως να είναι και αυτός ο λόγος που η ομοσπονδία της Γερμανίας κράτησε τη πίστη του στον Low παρότι δεν κατάφερε να κατακτήσει ένα τρόπαιο στις τρεις πρώτες μεγάλες διοργανώσεις με αυτόν στο τιμόνι.

Ο 46άχρονος τεχνικός εκτελεί κατά γράμμα το μακροπρόθεσμο όραμα της ομοσπονδίας,το οποίο είναι μια παραγωγική προσέγγιση στην ανάπτυξη ενός παίκτη. Αυτό μπορεί να το συνειδητοποιήσει κάποιος και από τις δηλώσεις που έκανε μετά από αυτή την επιτυχία: «Ξεκινήσαμε αυτό το έργο πριν από 10 χρόνια και αυτό που έγινε σήμερα είναι το αποτέλεσμα της δουλειάς πολλών ετών,αρχής γενομένης με τον Jurgen Klinsmann. Έχουμε σημειώσει σταθερή πρόοδο,πιστέψαμε στο έργο μας,δουλέψαμε πολύ,και αν οποιαδήποτε ομάδα το άξιζε είναι αυτό το γκρουπ παικτών».

Αν και πήρε πολύ περισσότερο καιρό η Γερμανία να κατακτήσει ένα μεγάλο τίτλο,το χθεσινό αποτέλεσμα ήταν μόλις 14 χρόνια στα σκαριά. Στο Euro του 2000 μια γερασμένη και τεχνικά περιορισμένη ομάδα με αρχηγό στα 39 του τον Lothar Matthaus έχασε και τα τρία παιχνίδια της στη φάση των ομίλων,μια οδυνηρή στιγμή για ένα περήφανο ποδοσφαιρικό Έθνος. Όμως οι Γερμανοί παραδοσιακά στερεότυποι,πρακτικοί και εργατικοί τύποι σε όλα τα επίπεδα έθεσαν ως στόχο να κάνουν εκείνη την αποτυχία τους ως κομμάτι του παρελθόντος.


Αργότερα εκείνη τη χρονιά η Γερμανική ποδοσφαιρική λίγκα ιδρύθηκε μεταξύ άλλων για να επιβλέπει το σύστημα του πρωταθλήματος και θέσπισε τη χορήγηση αδειών για να συμμετέχει μια ομάδα κανονικά σε ένα πρωτάθλημα. Το νέο όργανο δημιούργησε γρήγορα μια λίστα με απαιτήσεις για όλους τους συλλόγους της Bundesliga και της Zweitteliga προκειμένου να πάρουν την άδεια για να παίξουν.  Η σημαντικότερη διάταξη εντολής ήταν ότι κάθε σύλλογος έπρεπε να διατηρεί μια ακαδημία με αυστηρά πρότυπα παρακολούθησης,ακόμα και το πόσο φωτεινότητα επικρατούσε γύρω από τα προπονητικά κέντρα.

Για τον Lahm(31 το Νοέμβριο),τον Schweinsteiger(30 τον Αύγουστο),τον Mertesacker(30 τον Σεπτέμβριο) και τον Podolski(29)οι αλλαγές μετά το 2000 ήταν σχετικά μικρή σημασία για αυτούς. Αυτοί οι τέσσερις είναι ίσως η τελευταία χρυσή Γερμανική γενιά για μεγάλο χρονικό διάστημα και ο αγώνας της Κυριακής μπορεί να ήταν το τελευταίο Παγκόσμιο κύπελλο για οποιονδήποτε από τους συγκεκριμένους,τουλάχιστον ως βασικοί.

Όλοι αυτοί οι τέσσερις καθώς και ο 36άχρονος Klose ήταν παρόντες πριν από το πρώτο τουρνουά με τον Low(βοηθός του Klinsmann τότε) στο Παγκόσμιο κύπελλο του 2006. Στο επόμενο Παγκόσμιο κύπελλο η Γερμανία τερμάτισε τρίτη,στο Euro του 2008 ήταν φιναλίστ και σε αυτό του 2012 αποκλείστηκε στα ημιτελικά. Τελικά έκοψαν το νήμα του τερματισμού χθες με έναν εντυπωσιακό τρόπο.

Ο Klose που δεδομένο την ηλικία του δεν έπαιξε πάνω από 70 λεπτά σε κάθε προηγούμενο αγώνα έδωσε ότι είχε πριν βγει στο 87’. Ο Schweinsteiger θυσίασε ξανά και ξανά το σώμα του αλλά η προσπάθεια του δεν ανταμειβόταν. Ο Lahm πραγματοποίησε πολλές σέντρες όμως κανένας δεν μπόρεσε να τις εκμεταλλευθεί. Ο Mertesacker μπήκε για τα τελευταία τέσσερα λεπτά,ενώ ο Podolski έμεινε στον πάγκο σε όλο τον αγώνα.

Το παιχνίδι όπως εξελίχθηκε είχε επίσης και ένα πολύ γνώριμο σενάριο για τους οπαδούς της Bayern Munich,οι οποίοι είδαν την μια πίκρα μετά την άλλη πριν το τρεμπλ του 2013. Η Γερμανία φαινομενικά είχε καλύτερη ομάδα από την Αργεντινή,όπως και η Bayern όταν αντιμετώπισε τη Chelsea στον τελικό του Champions League το 2012. Έξι από τους βασικούς της Γερμανίας τη Κυριακή,συμπεριλαμβανομένων του αρχηγού Lahm και του υπαρχηγού Schweinsteiger ξεκίνησαν εναντίον των “μπλε” πριν από δύο χρόνια. Παρά την άφθονη υπεροχή τους απλά δεν μπορούσαν να κάνουν τη δουλειά τους στο σπίτι τους την “Allianz Arena”.

Όπως και χθες το βράδυ που δύο νεαροί ποδοσφαιριστές των “παντσερ” χρειάστηκε να βάλουν το νικητήριο τέρμα,με τον Schurrle(23 χρονών)να βρίσκει πολύ ωραία τον Gotze(22 χρονών)- που είχε περάσει ως αλλαγή - και αυτός με ένα άψογο τελείωμα να χαρίζει το τρόπαιο. Στο προηγούμενο της Παγκόσμιο κύπελλο το 1990 με την ίδια χώρα ως αντίπαλο ούτε ζούσαν,στη πραγματικότητα γεννήθηκαν μετά την επανένωση της Γερμανίας τον Οκτώβριο του 1990. Το επιθετικό δίδυμο ήταν μεταξύ των πρώτων που έχουν περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ανάπτυξης στις ανανεωμένες ακαδημίες της Bundesliga. Το γεγονός ότι αυτοί οι δύο ήταν που έδωσαν στη Γερμανία αυτό που ζητούσε εδώ και χρόνια,αφήνει πολλά καλά για το μέλλον της “NationalMannschaft”.

Κοιτάζοντας παραπέρα ο Podolski και ο Mertesacker παλεύουν τώρα μια απότομη ανηφορική μάχη με το χρόνο. Ο Lahm και ο Schweinsteiger δεν έχουν ακόμα πολλές διοργανώσεις μπροστά τους. Ωστόσο ακαδημίες από όλη τη Γερμανία συνεχίζουν να παράγουν κορυφαία ταλέντα. Τα πιο πρόσφατα είναι τρεις παίκτες που κλήθηκαν από τη Karlsruhe(ομάδα δεύτερης κατηγορίας)στην Εθνική ομάδα κάτω των 18. Έχει ακόμα και εκπροσώπους από τις τρεις κορυφαίες ερασιτεχνικές κατηγορίες,από τη τρίτη εώς τη πέμπτη.

Υπάρχει μια έκρηξη τα τελευταία χρόνια,καθώς όλο και περισσότεροι νεαροί έχουν αποδείξει την αξία τους ως άξιοι επαγγελματίες της Bundesliga. Τη σεζόν 2013 - 2014 η κορυφαία κατηγορία παρουσίασε τους περισσότερους 17άχρονους από οποιαδήποτε άλλη φορά. Λαμβάνοντας υπόψη τα επιτεύγματα του Παγκόσμιου κυπέλλου με τις υποψηφιότητες του Muller,του Kroos και του Hummels για τη χρυσή μπάλα,καθώς και το ηρωικό δίδυμο των Gotze και Schurrle για τη κατάκτηση του βαρύτιμου τροπαίου από τη Γερμανία,η ανερχόμενη γενιά διαθέτει ένα γεννόσημο πρωταθλητών.

Όλοι οι προαναφερθείσες είναι από 24 χρονών και κάτω και μέχρι το 2022 τουλάχιστον θα απαρτίζουν την Εθνική ομάδα με όλο και περισσότερους παίκτες να έρχονται από πίσω. Η χρυσή γενιά στη Γερμανία γίνεται ένα κομμάτι του παρελθόντος. Μπορούμε τώρα να μιλάμε για ένα ταλέντο δίχως τέλος.

Μουντιάλ

Την πήγε μέχρι το τελικό αλλά έχασε την ευκαιρία να έχει μια δική του θέση στους θρύλους

του Δημήτρη Βαρσάνη

Γράφτηκε,ήταν γραφτό να γίνει,ήταν η ευκαιρία της ζωής του. Με τους αντιπάλους του σε αυτό το Παγκόσμιο κύπελλο να φεύγουν ο ένας μετά τον άλλον,ο Lionel Messi είχε την ευκαιρία να μιμηθεί έναν Εθνικό ήρωα πριν περίπου 20 χρόνια και με το περιβραχιόνιο του αρχηγού να σηκώσει το τρόπαιο με την Αργεντινή. Όμως ο Messi τη πέταξε στα σκουπίδια χάνοντας με την ομάδα του στη παράταση από τη Γερμανία και έχασε την ευκαιρία επίσης να τελειώσει μια από τις μεγαλύτερες συζητήσεις που γίνονται. Αν όντως αξίζει να θεωρείται ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.

Στιγμιαίος ήρωας,σταθερά περιθωριακός

Αναμφισβήτητα ο Messi πήρε την ομάδα στις πλάτες στους τρεις αγώνες του ομίλου. Σε κανένα σημείο η Αργεντινή δεν φάνηκε επιθετικά τρομακτική για να πιστέψουν οι (τηλέ)θεατές ότι θα κατακτήσει το Παγκόσμιο κύπελλο. Οι συμπαραστάτες του δεν μπορούσαν να τραβήξουν,ο Higuain ήταν ξεθωριασμένος και ντεφορμαρισμένος,ο Aguero ως συνήθως αποκόμισε έναν τραυματισμό, ακόμα και ο Di Maria ήταν σποραδικός στη καλύτερη περίπτωση στις επιπτώσεις του.

Η μπάλα αφέθηκε στον Messi ξανά και ξανά,όχι για να πραγματοποιήσει πλούσιες και βιρτουόζες παραστάσεις αλλά για να συμπληρώσει κάθε πιθανή περίπτωση της στιγμιαίας ποιότητας του,να είναι ένας αποφασιστικός παράγοντας και να κάνει σίγουρο ότι η Αργεντινή θα περάσει. Ένας αρχηγός προς παράδειγμα,όχι με λόγια έβγαλε το κάρο μέσα από τη λάσπη. Πέτυχε το νικητήριο τέρμα εναντίον της Βοσνίας,το γκολ της τελευταίας στιγμής με το Ιράν και τα δύο γκολ απέναντι στη Νιγηρία στη νίκη με 3-2.

Περνώντας από τη φάση των ομίλων ο Messi έφερε σε αμηχανία τους πρώτους σκόρερ και έδειχνε ότι μπορεί να σηκώσει το βάρος της ευθύνης από το Έθνος του. Η Ελβετία τον είχε κλεισμένο για 117 λεπτά αλλά χρειάστηκε να βρεθεί μόνο μια φορά ελεύθερος για να δώσει τη μπάλα στον Di Maria ώστε να σφραγίσει τη πρόκριση στα προημιτελικά. Ωστόσο στον τελικό απέναντι στη Γερμανία δεν είδαμε καμία τέτοια στιγμή της μαγείας του.

Να περπατούσε χωρίς τη μπάλα,να έκανε απλώς φευγαλέες ενέργειες στα παιχνίδια του,να μην μπορούσε να σύρει την ομάδα μαζί του,όλα αυτά θα ήταν απολύτως αποδεκτά αν δεν είχε εκείνες τις αποφασιστικής σημασίας στιγμές. Ο Messi δεν κατάφερε εν τέλει να προσφέρει όλα αυτά που μπορούσε. Ήταν λόγω φυσικής κατάστασης,λόγω φόρμας,ψυχολογικά θέματα ή μια έλλειψη υποστήριξης απέναντι σε καλούς αμυντικούς; ο χρόνος μας έχει αποδείξει ότι δεν έχει σημασία. Σε έναν τελικό Παγκοσμίου κυπέλλου θα κερδίσεις ή θα χάσεις.

Η φάρσα της χρυσής μπάλας

Ναι,ήταν καθοριστικός για την Αργεντινή,η οποία πιθανότατα δεν θα έφτανε στον τελικό χωρίς τις παρεμβάσεις του,αλλά η χρυσή μπάλα είναι το βραβείο για τον καλύτερο παίκτη της διοργάνωσης. Ο Messi δεν έπρεπε να ήταν καν ούτε στους πέντε υποψήφιους και όμως δεν άφησε το “Maracana” χωρίς άδεια χέρια. Μια έμπνευση τής FIFA για ένα βραβείο της παρηγοριάς ή ένα νεύμα από τον χορηγό της Adidas; όποια και αν είναι η αιτιολογία αυτός το κέρδισε και φυσικά ελάχιστοι για να μη πούμε κανένας συμφώνησαν με αυτή την απόφαση.

Η τιμή που σε δίνει ένα Παγκόσμιο κύπελλο

Υπάρχουν εκείνοι που αρνούνται να χρίσουν έναν παίκτη ως έναν από τους μεγαλύτερους όλων των εποχών αν τα χέρια του δεν κρατήσουν ψηλά το τρόπαιο του Παγκοσμίου κυπέλλου. Υπάρχουν και οι άλλοι που λένε ότι τα εσωτερικά και τα εξωτερικά επιτεύγματα σε σταθερή βάση σε συλλογικό επίπεδο αποδεικνύουν περισσότερο την ανωτερότητα και τη μακροζωία ενός παίκτη,παρά το αν ή όχι είχε τη καλοτυχία να γεννηθεί στην ίδια χώρα και στην ίδια εποχή με ένα άλλο γκρουπ καλών ποδοσφαιριστών.

Οι σκέψεις ενός ατόμου με το αν ο Messi δικαίως μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ένας από τους καλύτερους όλων των εποχών,ή ακόμη και ο καλύτερος. Δεν μπορεί να υπάρξει καμία απολύτως αμφιβολία ότι ο άσσος της Barcelona είναι ένας από τους καλύτερους παίκτες του πλανήτη αυτή τη στιγμή. Όμως είχε την ευκαιρία να καταστήσει όλες αυτές τις διαφορές απόψεων εντελώς αμφισβητήσιμες. Αν το έπραττε,αν ήταν σε θέση να παρασύρει ένα ολόκληρο Έθνος στο τρίτο του Παγκόσμιο κύπελλο το χρυσό αγαλματίδιο θα άξιζε να το κρατάει ψηλά.

Όπως όμως το τελευταίο του φάουλ στον τελικό η απόδοση του ήταν απογοητευτικά εγκόσμια. Απουσίασε από τη τελική εξέταση και αυτό του κόστισε το δικαίωμα να κατέχει αδιαμφισβήτητα μια θέση στο πάνθεον των θεών του ποδοσφαίρου.

Μουντιάλ

Η τελευταία παράσταση της ελπιδοφόρας Ολλανδίας και της αξιολύπητης Βραζιλίας

του Δημήτρη Βαρσάνη

Η Ολλανδία ολοκλήρωσε τις υποχρεώσεις της στο Παγκόσμιο κύπελλο της Βραζιλίας κερδίζοντας με 3-0 τους οικοδεσπότες για τον αγώνα της τρίτης θέσης,και το Έθνος με τη περισσότερη τρέλα για το ποδόσφαιρο είναι επίσημα σε πένθος. Και οι δύο ομάδες τελείωσαν τη διοργάνωση με πολύ διαφορετικά συναισθήματα,οι Ολλανδοί παρουσίασαν ένα άπειρο,νεαρό και φιλόδοξο σύνολο και η “Selecao” διαλύθηκε σαν χάρτινος πύργος όταν ήρθε αντιμέτωπη με τις πραγματικά αντίξοες συνθήκες.

Φαίνεται ασφαλές να υποθέσουμε ότι και οι δύο Εθνικές θα έχουν νέους προπονητές στο εγγύς μέλλον,καθώς ο Louis Van Gaal είναι στο δρόμο του για τη Manchester United,ενώ ο Luiz Felipe Scolari πιθανότατα θα απολυθεί μετά τις καταστροφικές συνέπειες που δέχτηκε η χώρα του σε αυτό το Παγκόσμιο κύπελλο. Οι δύο νέοι εκλέκτορες(ήδη ξέρουμε αυτόν της Ολλανδίας που θα είναι ακόμα ένας πολύπειρος τεχνικός ο Guus Hiddink με μεγάλη επιτυχία παλαιότερα και σε Εθνικές με μικρή ιστορία στο Παγκόσμιο κύπελλο) θα έχουν αρκετό χρόνο να εξετάσουν το τι άφησαν πίσω τους οι δύο Εθνικές σε αυτό το Μουντιάλ.

Η Βραζιλία δεν είχε ένα “Plan B”

Είναι εύκολο να επισημάνουμε τον τραυματισμό του Neymar ως το βασικό σημείο καμπής  στην πορεία της Βραζιλίας,αν και το αστέρι της βοήθησε λίγο επιθετικά στον τελευταίο του αγώνα εναντίον της Κολομβίας. Αν ανατρέξουμε λίγο παλαιότερα το χρόνο όμως θα διαπιστώσουμε ότι δεν είναι ακριβώς έτσι η κατάσταση. Το σύνολο της Βραζιλίας έχει χτιστεί γύρω από τον Neymar, και όταν οι αντίπαλες ομάδες βρήκαν το συντομότερο δυνατό να εξαλείψουν την απειλή του,οι οικοδεσπότες έχασαν τη ταυτότητα τους μέσα στον αγωνιστικό χώρο.

Το Μεξικό πήρε εύκολα λευκή ισοπαλία,η Χιλή σχεδόν την απέκλεισε και τα δύο γκολ της Βραζιλίας απέναντι στη Κολομβία προήλθαν από στημένες φάσεις. Ο Fred,ο Hulk και ο Jo απογοήτευσαν κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου κυπέλλου χωρίς καμία αμφιβολία. Κανένας από αυτούς δεν ήταν σε θέση να αναλάβει το ρόλο του Neymar,αλλά το πρόβλημα τους άρχισε να εμφανίζεται πριν από το γύρο των νοκ - άουτ. Ο Scolari ήταν πολύ πιστός στο σύστημα του και στο ρόλο που είχε αναθέσει στον επιθετικό της Barcelona,κάτι που τελικά κόστισε με τον πιο οδυνηρό τρόπο στην ομάδα του.

Ο David Luiz δεν μπορεί να καθοδηγήσει μια άμυνα

Ο “κύριος 50 εκατομμύρια ευρώ” είχε μακράν τη χειρότερη επίδοση στη καριέρα του στη ντροπιαστική ήττα με 7-1 από τη Γερμανία στον ημιτελικό,και δεν φάνηκε πολύ βελτιωμένος απέναντι στην Ολλανδία,ακόμα και με έναν άστατο Thiago Silva να παίζει δίπλα του. Ναι,οι συχνές κούρσες του στο αντίπαλο μισό είναι εντυπωσιακές και περιστασιακά εκτελεί υπέροχα φάουλ. Ωστόσο ως κεντρικός αμυντικός δεν είναι αυτός ο πρωταρχικός του στόχος. Η δουλειά του είναι να υπερασπίζεται το δικό του μισό και όταν φοράει το περιβραχιόνιο να καθοδηγεί την άμυνα.

Απέναντι στη Γερμανία η ηγεσία του δεν ήταν πουθενά,οι τοποθετήσεις του δραματικά φοβερές,δεν είχε επικοινωνία με τους συμπαίκτες του και ποτέ δεν κατάφερε να σταματήσει τους αντιπάλους του. Η ασίστ του στο γκολ του Blind χθες το βράδυ είναι ένα είδος λάθους από έναν Rookie που απλά δεν πρέπει να το κάνει. Ο Luiz έχει όλες τις δυνατότητες να πρωταγωνιστήσει αλλά σε πνευματικό επίπεδο δεν είναι αρκετά δυνατός να καθοδηγήσει μια αμυντική γραμμή.

Ο Vlaar και ο De Vrij μπορούν να αντιμετωπίσουν τους πάντες

Είναι σχεδόν ιεροσυλία να το αναφέρουμε αλλά αυτό το Παγκόσμιο κύπελλο μας έδειξε ότι η Ολλανδία μπορεί να έχει βρει ένα αμυντικό δίδυμο,ικανό να αντιμετωπίσει τους καλύτερους επιθετικούς στον κόσμο. Ο Vlaar ήταν ο ηγέτης για την άμυνα των “Οράνιε” κατά τη διάρκεια του τουρνουά και ο De Vrij πήγαινε καλύτερα αγώνα ανά αγώνα. Ήταν πολύ σταθερός απέναντι στην Αργεντινή,όμως ο τρόπος που χειρίστηκε τους μεσοεπιθετικούς της Βραζιλίας σε έτριβε τα μάτια,και όλα αυτά τα πέτυχαν χωρίς τη προστασία από τους τραυματίες Strootman και Nigel De Jong.

Οι Ολλανδοί όποτε συμμετείχαν σε μια μεγάλη διοργάνωση παρήγαγαν πάντα υψηλού επιπέδου επιθετικό ποδόσφαιρο,αλλά η άμυνα ήταν ένα ερωτηματικό. Το τελευταίο δεν φαίνεται να είναι τώρα το μειονέκτημα τους,το δίδυμο του Vlaar και του De Vrij(ας μην ξεχνάμε και τον Bruno Martins Indi)είναι σταθερό και συμπαγές.

Το μέλλον είναι λαμπρό

Το τρίο του Robben,Van Persie και Sneijder για άλλη μια φορά απέτυχε να φέρει στη χώρα τους το τρόπαιο του Παγκόσμιου κυπέλλου και με δεδομένο την προχωρημένη ηλικία τους είναι απίθανο ότι θα συμβεί ποτέ. Ο καθένας από αυτούς θα είναι στα 35 στο επόμενο Παγκόσμιο κύπελλο και ακόμα και αν κληθούν,δεν θα είναι τόσο αποτελεσματικοί όσο ήταν στο μεγαλύτερο μέρος της καριέρας τους. 

Η Ολλανδική χρυσή γενιά βαδίζει σιγά - σιγά στο τέλος της και η φετινή ομάδα χαρακτηρίστηκε από μια σειρά από παίκτες που οι περισσότεροι οπαδοί δεν τους είχαν ακούσει ποτέ. Ποδοσφαιριστές όπως ο Depay,ο De Vrij,ο Blind,ο Indi,ο Janmaat και ο Clasie άφησαν το στίγμα τους στο Μουντιάλ και οι περισσότεροι από αυτούς θα ανταμειφθούν με μια μεταγραφή με πολλά χρήματα στις κορυφαίες ομάδες του κόσμου.

Λέγοντας ότι αυτή η ομάδα πέτυχε παραπάνω από όσα μπορούσε δεν είναι προσβολή,αλλά μια τεράστια φιλοφρόνηση. Η εμπειρία της μαγικής τριάδας θα βοηθήσει μόνο τους νεαρούς,οι οποίοι μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνοι όταν ξεκινήσει το Παγκόσμιο κύπελλο του 2018 στη Ρωσία.

Μουντιάλ

Ο άνθρωπος που δεν έχει λάβει τα εύσημα που του αναλογούν

του Δημήτρη Βαρσάνη

Σε όλη την πορεία της Αργεντινής στο Παγκόσμιο κύπελλο ο προπονητής της Alejandro Sabella έχει τεθεί στο περιθώριο ως μια κωμική φιγούρα. Είτε πρόκειται για τη ζαλάδα που ένιωσε μετά το δοκάρι του Higuain στον αγώνα με το Βέλγιο,είτε για το μπουγέλωμα που δέχτηκε από τον Lavezzi την ώρα που του έδινε οδηγίες,οι αντιδράσεις του τον έχουν κάνει ένα σταρ του Ίντερνετ από τα διάφορα μέσα που είναι ειδικά στο τρολάρισμα.

Όμως τι γίνεται με τον προπονητή Sabella; τον άνθρωπο που οδήγησε την Αργεντινή σε τελικό Παγκοσμίου κυπέλλου μετά από 24 χρόνια; για χρόνια οι Αργεντίνοι προπονητές κατατάσσονταν ή ως “Bilardistas” ή ως “Menottistas”, ανάλογα με τη προσέγγισή τους σε ένα παιχνίδι. Το πρώτο γκρουπ πήρε το όνομα του από τον Carlos Bilardo,έναν πραγματιστή τεχνικό και λάτρη του αποτελέσματος που οδήγησε την Αργεντινή στη κατάκτηση του Μουντιάλ το 1986.

Εν αντιθέσει με το δεύτερο,τον Cesar Luis Menotti που ήταν ένας θιασώτης του επιθετικογενούς ποδοσφαίρου και κατεύθυνε την “Albiceleste” στο Παγκόσμιο του 1978 μέσα στη χώρα της.

Οι αμυντικογενείς προπονητές ταξινομούνται ως “Bilardistas”,ενώ αυτοί που είναι πιο επιθετικογενείς “Menottistas”. Υπάρχει και ακόμα ένα γκρουπ που αποκαλείται “Bielsistas” για το μοντέλο της πίεσης ψηλά που έφερε ο Marcelo Bielsa,αλλά κυρίως αυτή  η τάση προσανατολίζεται στους δύο προπονητές που πήραν το Παγκόσμιο κύπελλο. Ο Sabella ο οποίος την Κυριακή θα έχει την ευκαιρία να γίνει ο τρίτος που το πετυχαίνει,στρέφεται σίγουρα στη πλευρά των “Bilardistas”. Ως παίκτης κατέκτησε δύο πρωταθλήματα  με την Estudiantes κάτω υπό τις οδηγίες του Bilardo και αργότερα ως προπονητής με την ίδια ομάδα το 2009 σήκωσε ένα πρωτάθλημα και ένα Copa Libertadores.

Τα “λιοντάρια” δέχτηκαν μόλις δύο τέρματα στα νοκ - άουτ και έξι σε 14 αγώνες συνολικά κατά τη διάρκεια του θριάμβου στο Champions League της Λατινικής Αμερικής. Η Αργεντινή έχει ένα παρόμοιο τρόπο παιχνιδιού και ακόμα δεν έχει δεχτεί γκολ στη φάση των νοκ - άουτ. Κατά τη διάρκεια των προκριματικών έπαιξε πιο ανοιχτό ποδόσφαιρο,αλλά μια τέτοια προσέγγιση κάθισε βαριά στο στομάχι του Sabella να την εφαρμόσει στα τελικά της διοργάνωσης. Μάλιστα αναφορές από δημοσιογράφους του BBC λένε ότι όταν οι αντίπαλοι της Αργεντινής βγαίνουν στην αντεπίθεση, συχνά ο 59άχρονος τεχνικός κλείνει τα μάτια του και προσεύχεται για τα κενά που έβλεπε στην άμυνα του.

Το σύστημα του 3-5-2 με το οποίο ξεκίνησε η Αργεντινή εναντίον της Βοσνίας ήταν ακόμα μια ένδειξη τς φύσης του ενημερωμένου Sabella. Ήταν πολύ μέτρια στο πρώτο ημίχρονο του εν λόγω  αγώνα ενώ στο δεύτερο μέρος βελτιώθηκε αισθητά με την αλλαγή του συστήματος. Από τότε ο Sabella βρήκε την ισορροπία που ποθεί σε έναν σχηματισμό του 4-4-2 ή του 4-4-1-1,με τον Lionel Messi να είναι τοποθετημένος πίσω από τον επιθετικό.

Μετά τη πρόκριση επί της Ολλανδίας ο Sabella στάθηκε ιδιαίτερα στην μια επιπλέον ημέρα ξεκούρασης για τη Γερμανία και ότι σε σύγκριση με την ομάδα του έχει πιο χαλαρά πόδια,με λίγα λόγια τους έδωσε το τίτλο του φαβορί για το τρόπαιο. Πάντως ως προπονητής στη μέχρι τώρα σταδιοδρομία του χαρακτηρίζεται από τρεις ιδιότητες:ταπεινότητα,αφοσίωση και ειλικρίνεια.

Μετά την απόσυρση του ως ποδοσφαιριστής,για 15 χρόνια ήταν έμπιστος βοηθός του φίλου του και πρώην συμπαίκτη του Daniel Passarella σε διάφορες ομάδες στην Αργεντινή,στη Βραζιλία,στην Ιταλία,στο Μεξικό και στις Εθνικές της Αργεντινής και της Ουρουγουάης. Πρόσφατα και σε σχετικά μεγάλη ηλικία,το 2009 αποφάσισε να γίνει πρώτος προπονητής και αυτό επειδή έλαβε τέλος στη προπονητική του καριέρα ο Passarella. Αργότερα σε μια συνέντευξή του στην “Ole” ο Sabella παραδέχθηκε ότι η στενή φιλία τους δεν τον επέτρεπε να φύγει νωρίτερα από το πόστο του.

Ο τρόπος προσέγγισης του στη διαχείριση περνά απαρατήρητος έχοντας ως συνέπεια σχεδόν μόνο οι παίκτες του να λαμβάνουν πίστωση σε μια επιτυχία τους. Προετοιμάζει σχολαστικά την ομάδα του και παρέχει σαφέστατα και συνοπτικά μηνύματα στους ποδοσφαιριστές του. Όταν ρωτήθηκε από την “Ole” για το τι είδος παίκτη του αρέσει να έχει απάντησε ότι προτιμά έναν ευφυή και δουλευταρά κατά τη διάρκεια ενός αγώνα,παρά έναν προικισμένο σε τέχνη παίκτη αλλά με λίγη νοημοσύνη.

Η δυναμική της ομάδας είναι πολύ σημαντική για τον Sabella και γι αυτό άλλωστε δεν συμπεριέλαβε στην αποστολή του για τη Βραζιλία τον Tevez,ο οποίος υπήρχε ο κίνδυνος να χαλάσει την αρμονία του συνόλου του. Η συναδελφικότητα στην Αργεντινή φάνηκε ιδιαίτερα στη διαδικασία των πέναλτι απέναντι στην Ολλανδία. Η ενέργεια του Mascherano να μαζέψει όλους τους παίκτες στο κέντρο του γηπέδου για να τους ενθαρρύνει ήταν μια εμβληματική πράξη για τα θέλω τους ως ομάδα και ως Έθνος πάνω απ’ όλα.

Η “Albiceleste” δεν έφτασε με καθόλου θεαματικό τρόπο στον τελικό,απλά έκανε τη δουλειά της με απόλυτο ήρεμο τρόπο και τα βασικά ως ομάδα για να πετύχει αυτό το στόχο. Με αυτό τον τρόπο φανερώνεται και η ιδιοσυγκρασία του προπονητή της,να είμαστε συγκρατημένοι αλλά και αποτελεσματικοί. Η Αργεντινή είναι ένα παιχνίδι μακριά από το τρίτο της Παγκόσμιο στέμμα,με αρεστό ή μη τρόπο αν το κατακτήσει το όνομα του Sabella θα βρίσκεται δίπλα σε μια θέση από αυτά των Menotti και Bilardo.

Ποιος ξέρει,ίσως σε λίγα χρόνια  να δούμε μια νέα γενιά προπονητών σε μια νέα κατηγορία,τους “Sabellistas”.

Μουντιάλ

Χρειάζεται τον καλύτερο εαυτό του Messi για να πάρει εκδίκηση για το 1990

του Δημήτρη Βαρσάνη

Στο Μπουένος Άιρες μόλις πέρασε στον τελικό η Αργεντινή εκατομμύρια φίλαθλοι συνεπαρμένοι αισθάνθηκαν σαν ένα λαμπρό επίτευγμα. Για τρεις ώρες σε μια ολόκληρη πόλη δεν υπήρχε ψυχή στο δρόμο. Οι μάζες άρχισαν να εμφανίζονται λίγο μετά τις αποκρούσεις του Romero στα πέναλτι επιβεβαιώνοντας την πρόκριση της.

Οι εορτασμοί για την ημέρα της ανεξαρτησίας της Αργεντινής στις 9 Ιουλίου καλύφθηκαν από χιλιάδες ανθρώπους να πανηγυρίζουν στα παραδοσιακά μνημεία του “Obelisk” και του “ Plaza de Mayo”. Με κλεισμένα τα 24 χρόνια μια χώρα που είναι τρελή με το ποδόσφαιρο λαμβάνει ξανά μέρος σε τελικό Παγκόσμιου κυπέλλου και το τρόπαιο είναι πολύ κοντά να το αγγίξει. Το μόνο που στέκεται στο δρόμο της είναι η Γερμανία,η οποία διέλυσε με 7-1 τη Βραζιλία νωρίτερα και άφησε ανάμεικτα συναισθήματα στη Νότιο Αμερική.

Αν η “Albiceleste” θέλει να προσθέσει ακόμα μια νίκη σε αυτό το Παγκόσμιο κύπελλο,θα πρέπει να βελτιωθεί μετά από μια αγωνιώδη πρόκριση επί της Ολλανδίας. Ειδικότερα ένα άτομο,ο αρχηγός της Lionel Messi πρέπει να ανεβάσει την απόδοση του και να αποβάλλει όλες αυτές τις αμφιβολίες για τις εμφανίσεις του με την Εθνική ομάδα. Ο ημιτελικός δεν ήταν η μέρα του Messi. Στο πρώτο ημίχρονο σήκωσε ένα μερικό ανάστημα αλλά από εκείνο το σημείο και μετά δεν είχε να θυμόμαστε πολλά από το αστέρι της Barcelona.

Ακριβώς όπως και στα προηγούμενα πέντε παιχνίδια σημαδεύτηκε αδιάκοπα από δύο ή και τρεις παίκτες,οι οποίοι ήταν αποφασισμένοι να μην τον αφήσουν σε ησυχία και να τον σταματάνε σε κάθε ενέργεια του. Ακόμα και προς το τέλος του παιχνιδιού,όταν έπαιζε ως κεντρικός μέσος δεν τον άφησαν ποτέ από τα μάτια τους. Υπάρχει όμως μια θεραπεία για τέτοιες καταστάσεις,αν είναι τρεις παίκτες πάνω στον Messi η λογική λέει ότι θα εμφανιστούν αλλού χώροι. Ωστόσο είτε μέσα από τη δική του αδυναμία,είτε λόγω της κακής κίνησης από τους συμπαίκτες του οι χώροι δεν φαίνονται αρκετά τακτικά για να τους χρησιμοποιήσει ο αστέρας της κατάλληλα.

Η απώλεια του Di Maria φάνηκε να επηρεάζει τον Messi περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο παίκτη. Ο Enzo Perez ήταν εξαιρετικός στο κέντρο μέχρι να βγει στο τέλος της κανονικής διάρκειας,όμως οι τοποθετήσεις του και η συνεργασία του με τον Messi δεν είχαν την ίδια επίδραση με τον εξτρέμ της Real Madrid. Μόλις βγήκε ο Perez για να μπουν ο Palacio και ο Aguero αναγκάζοντας τον Messi να γεφυρώσει το χάσμα στη μεσαία γραμμή,η απώλεια του 26άχρονου μεσοεπιθετικού έγινε ακόμα πιο αισθητή.

Υπήρχε ένα αίσιο και καθοριστικό τέλος για τον αρχηγό της Αργεντινής για τη πορεία της χώρας στα τελικά στάδια του Παγκοσμίου κυπέλλου. Βλέποντας τον Romero να αποκρούει το πέναλτι του Vlaar,ο Messi έπρεπε να κάνει το απλό,να δώσει το προβάδισμα στο πρώτο πέναλτι. Αυτό το πέτυχε άψογα στέλνοντας στην απέναντι γωνία τον Cillessen βάζοντας σε θέση ισχύος την “Albiceleste” για τη πρόκριση.

Έχει έρθει η ώρα όμως να μπει στο προσκήνιο μια για πάντα. Το τελευταίο εμπόδιο είναι το πιο μεγάλο και δύσκολο να ξεπεράσει η Αργεντινή εναντίον της Γερμανίας και θα χρειαστεί το καλύτερο εαυτό του Messi για να πανηγυρίσει το τρίτο της Παγκόσμιο κύπελλο.

Roma

Το μείγμα νεολαίας και εμπειρίας της επιτρέπει να ονειρεύεται μεγάλα πράγματα

του Δημήτρη Βαρσάνη

Πριν από λίγες μέρες η Roma απέκτησε ως ελεύθερο τον Ashley Cole από τη Chelsea,ενώ πολλά ρεπορτάζ βγάζουν προς τα έξω ότι έχει κλειδώσει για το καλοκαίρι του 2015 και το ανερχόμενο αστέρι της Αμερικάνικης σκηνής DeAndre Yedlin.

Ουσιαστικά αυτές οι δύο μεταγραφές είναι ένας μικρόκοσμος με τον τρόπο που λειτουργούν οι “Giallorossi” από τότε που τους ανέλαβε ο James Pallotta πριν από δύο χρόνια. Ο Ιταλο-Αμερικανός επιχειρηματίας έχει καταλάβει αρκετά για το πώς πρέπει οδηγήσει τη Roma στη σωστή κατεύθυνση, χωρίς να σπάει τη τράπεζα με πλούσιες αγορές. Διαχειρίζεται μια λιτή μεταγραφική αγορά που περιλαμβάνει πολύ καλό scouting και πουλάει ορισμένα από τα καλύτερα αστέρια μόνο όταν εμφανίζεται μια προσοδοφόρα προσφορά.

Οι πωλήσεις του Lamela και του Marquinhos το περασμένο καλοκαίρι ήταν ο τέλειος τρόπος για να χτίσει μια ομάδα σε διαφορετικές γραμμές. Τα 70 εκατομμύρια από τις πωλήσεις τους επέτρεψαν να φέρουν τους Benatia,Strootman,Ljajic,Maicon,Gervinho,Naingollan και αρκετούς άλλους ποιοτικούς παίκτες. Αυτό το νέο “look” της Roma παρουσίασε ένα από τo πιο αισθητικά ευχάριστο ποδόσφαιρο στην Ευρώπη,αναμιγνύοντας τη νεαρή με την έμπειρη εμφάνιση ποδοσφαιριστών,όπως ο Maicon που ήξερε πώς να αντιμετωπίσει μερικούς από τους μεγαλύτερους αντιπάλους της ομάδας της πρωτεύουσας.

Ο Ashley Cole αποκτήθηκε για να προσθέσει αρκετή εμπειρία στην αμυντική γραμμή,η οποία τη περασμένη σεζόν δέχθηκε τα λιγότερα γκολ στη Serie A. Ο 33άχρονος αριστερός μπακ θα μπορούσε να έχει ένα τσιπ τοποθετημένο στον ώμο του,ύστερα από τη μη κλήση του στο Παγκόσμιο κύπελλο από τον Roy Hodgson. Η συνεργασία μεταξύ του Benatia και του Castan έχει γίνει εντυπωσιακή,ενώ τις θέσεις των ακραίων θα κατέχονται από το πολύ έμπειρο δίδυμο των Cole και Maicon τώρα που θα αγωνίζεται και στο Champions League η Roma.

Είναι αυτό το είδος της εμπειρίας που αναμιγνύεται με το γρήγορο και τεχνικό “passing game” στο κέντρο και τη ταχύτητα στην επίθεση που κάνει τη Roma μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ομάδες για παρακολούθηση την επόμενη σεζόν.

Ο Yedlin είναι ακόμα ένας παίκτης που θα μπορούσε πραγματικά να ευδοκιμήσει αν αποκτηθεί. Εκτός από μια ενδιαφέρουσα προοπτική ο 21άχρονος δεξιός μπακ - χαφ θα είναι ένα ιδανικό εργαλείο για το μάρκετινγκ της Roma στην Αμερική,η οποία αρχίζει να εξαπλώνει το εμπορικό της σήμα με τα σημαντικά φιλικά που δίνει εκεί το καλοκαίρι. Οι “Giallorossi” ουσιαστικά έχουν ξεκινήσει ένα μάθημα για το πώς πρέπει να χτιστεί μια ανταγωνιστική ομάδα που θα μπορούσε να εκπλήξει την Ευρώπη,χωρίς να έχει πρόβλημα με τους νέους κανόνες του FFP(Financial Fair Play).

Αυτή η ομάδα έχει τώρα όλα τα φόντα και το τέλειο της εμπειρίας και της νεολαίας για να παλέψει ξανά για τον τίτλο της Serie A,καθώς και να πάει μακριά στο Champions League.

Μουντιάλ

Δεν μπορείς να το περιγράψεις,μόνο να το απολαύσεις

του Δημήτρη Βαρσάνη

Είναι το όνειρο μας ως δημοσιογράφοι να εξιστορούμε την ιστορία. Κάθε φορά που ένα μεγάλο γεγονός περνά,όσοι από μας έχουν το προνόμιο να καλύψουν αυτά τα γεγονότα είναι πραγματικά χαρούμενοι. Τα λόγια μας κάπου στον αιθέρα του χρόνου και του χώρου θα συνοδεύουν αυτά που είδαμε σε αυτό το Παγκόσμιο κύπελλο για πάντα.

Κανένας από μας δεν πίστευε αυτό που έγινε,κανένας δεν διανοούνταν ότι η Γερμανία θα διέλυε με τόσο ταπεινωτικό τρόπο μια διοργανώτρια χώρα και δη αυτή να είναι η Βραζιλία. Αυτό είναι ένα ανεξήγητο γεγονός,όχι μόνο για το ποδόσφαιρο αλλά για οποιοδήποτε άθλημα. Καμία μεγάλη γιορτή δεν μετατράπηκε σε μια τόσο αξέχαστη αθλητική “σφαγή”. Σίγουρα με τους Neymar και Thiago Silva εκτός λόγω τραυματισμού και καρτών αντίστοιχα,πολλοί από εμάς θεωρούσαμε ότι η Γερμανία θα αποκλείσει τη Βραζιλία στα ημιτελικά,όμως κανείς δεν πίστευε αυτό που θα ερχόταν.

Επτά γκολ για τη Γερμανία είναι αδιανόητο,κανείς δεν έβαλε επτά τέρματα σε κανέναν,όχι σε μια μεγάλη διοργάνωση όπως το Παγκόσμιο κύπελλο. Καμία δεν το έκανε αυτό σε έναν αγώνα τόσο μεγάλο όσο ο ημιτελικός και στη Βραζιλία κιόλας. Δεν υπάρχει παραλληλισμός για αυτό σε κανένα αθλητικό γεγονός. Εντάξει έχει συμβεί αρκετές φορές να δούμε πανομοιότυπα σκορ σε ένα Παγκόσμιο κύπελλο τη τελευταία δεκαετία. Η Πορτογαλία νίκησε 7-0 τη Βόρειος Κορέα το 2010,η Γερμανία ξανά 8-0 τη Σαουδική Αραβία το 2002,όχι όμως στη Βραζιλία και μέσα στη χώρα της.

Είναι αστείο κατά κάποιο τρόπο γιατί,ενώ είναι το όνειρο κάθε αθλητικογράφου να εξιστορεί μια ιστορία και όταν συμβαίνει κάτι παρόμοιο όπως το χθεσινό είναι αδύνατο να βρεις τις σωστές λέξεις για να το παρουσιάσεις. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να τεθεί σωστά αυτό το γεγονός,γιατί τίποτα σαν το συγκεκριμένο δεν είχε συμβεί προηγουμένως. Είναι αδιανόητο να ζήσουμε ξανά κάτι πανομοιότυπο σε οποιοδήποτε άθλημα.

Αυτή ήταν η πρώτη φορά που η Βραζιλία δέχεται επτά γκολ σε έναν αγώνα μετά από 80 χρόνια. Ας είμαστε ειλικρινείς,ακόμα και μερικά μικρά Έθνη σε ποδοσφαιρικό στερέωμα που έχουν φιλοξενήσει το Παγκόσμιο κύπελλο στο παρελθόν καμία δεν τιμωρήθηκε τόσο άσχημα όσο αυτή. Ήταν η πρώτη ήττα για τη “Selecao” στην έδρα της ύστερα από 40 χρόνια. Η προοπτική της καταστράφηκε με το χειρότερο δυνατό τρόπο.

Η Βραζιλία είχε λιγότερα διωξίματα - τέσσερα - από τα γκολ που σημείωσε η Γερμανία στη περιοχή της. Τα “Πάντσερ” έβαλαν επτά τέρματα αλλά ο καθένας που έβλεπε τον αγώνα κάλλιστα μπορούσε να πιστέψει ότι ο δείκτης των γκολ θα φτάσει στο διψήφιο,και αν ο Ozil δεν έκανε το χαλαρό τελείωμα θα ήταν οκτώ. Η Βραζιλία σταμάτησε να αγωνίζεται πριν πετύχει το τρίτο τέρμα της η Γερμανία,η οποία δεν χρειάστηκε καν να προσπαθήσει πολύ σκληρά για να βάλει τα υπόλοιπα.

Ήταν μια πλήρης και απόλυτη καταστροφή,τόσο πολύ έτσι ώστε οι οπαδοί της Βραζιλίας να αρχίζουν να χειροκροτούν τη Γερμανία όταν είχε τη μπάλα στα πόδια της. Μετά από επτά γκολ ποιος μπορεί να τους κατηγορήσει; η σκηνή θύμιζε το τέλος του “Rocky 4”,όπου όλοι οι Ρώσσοι οπαδοί ξαφνικά άρχισαν να πανηγυρίζουν για τον Rocky,ο οποίος στο τελευταίο γύρο φόρτωνε όλες τις γροθιές του και ο Drago απλά στεκόταν σαν άγαλμα,χωρίς να μπει καν στο κόπο να πραγματοποιήσει μια άμυνα.

Αν η ιστορία θυμάται αυτό το παιχνίδι σωστά η χθεσινή θα μείνει ως η βασανιστικότερη ήττα που έχουμε δει ποτέ η οποία μπορεί να γινόταν και χειρότερη. Ο Steve McManaman κατά τη διάρκεια μιας εκπομπής στο ESPN είπε χαρακτηριστικά ότι: «Αυτό το παιχνίδι θα το αναφέρουμε και μετά από το 50 χρόνια» μάλλον θα το εννοούσε για μας τους υπόλοιπους κοινούς θνητούς του ποδοσφαίρου. Οι Βραζιλιάνοι αντιθέτως, όταν θα αφήσουν το μάταιο τούτο κόσμο θα το κουβαλάνε ως τη χειρότερη ανάμνηση της ζωής τους.

Μουντιάλ

Η τακτικά συμμαζεμένη Ολλανδία και η παθητική Κόστα Ρίκα

του Δημήτρη Βαρσάνη

Η Ολλανδία χρειάστηκε τη διαδικασία των πέναλτι για να αφήσει εκτός προημιτελικών τη σκληρή για να πεθάνει Κόστα Ρίκα,με τον Tim Krul να γίνεται ήρωας μέσα σε λίγα λεπτά με τις δύο αποκρούσεις του.

Το παιχνίδι τελείωσε ισόπαλο χωρίς τέρματα στη κανονική διάρκεια και ούτε στη παράταση δεν κατάφερε κάποια από τις δύο ομάδες με συνέπεια να πάμε στα πέναλτι. Η Ολλανδία σαφέστατα ένιωθε αδικημένη για αυτή την εξέλιξη και τη σωρεία ευκαιριών που δημιούργησε,έχοντας μεταξύ άλλων και τρία δοκάρια και από την άλλη μια Κόστα Ρίκα σε παθητικό ρόλο και με πρωταγωνιστή πάλι τον τερματοφύλακα της Keylor Navas,να προσπαθεί μετά κόπων και βασάνων να στείλει το παιχνίδι στη Ρώσικη ρουλέτα.

Εν τέλει το πέτυχε άλλα ένας άλλος τερματοφύλακας του πήρε τη δόξα,αγωνιζόμενος μόλις για ένα λεπτό! παρακάτω θα σας αναφέρουμε τα έξι πράγματα που κρατήσαμε από έναν ακόμα συγκλονιστικό αγώνα που μας χάρισε το Παγκόσμιο κύπελλο της Βραζιλίας.

Η Ολλανδία στήθηκε πρωτίστως για να μη χάσει

Ο Louis Van Gaal προς έκπληξη μας επέλεξε μια συντηρητική προσέγγιση για το παιχνίδι της ομάδας του απέναντι στο αουτσάιντερ της Κόστα Ρίκα. Αντί να διακινδυνεύσει μια στρατηγική ολομέτωπης επίθεσης εναντίον των “Ticos”,ξεκίνησε με ένα σύστημα 3-4-3 με τους δύο ακραίους,Kuyt και Blind να γυρνάνε συχνά πίσω. Ο Sneijder χρησιμοποιήθηκε σε ένα πιο αμυντικό ρόλο από ότι έχει συνηθίσει,ευρισκόμενος δίπλα στον Wijnaldum στη μεσαία γραμμή. Η τακτική που κατέβασαν οι Ολλανδοί ήταν δύσκολο να σπάσει,όμως είχαν επίσης πρόβλημα να βρουν ένα τρόπο για να περάσουν από τη διπλή ζώνη άμυνας της Κόστα Ρίκα,με τη μόνη σταθερή απειλή να προέρχεται από τις επιδρομές των Robben και Depay.

Ο Keylor Navas είναι ένας από τους αστέρες του Παγκοσμίου κυπέλλου

Ο τερματοφύλακας της Κόστα Ρίκα έδωσε συνέχεια στις εξαιρετικές του εμφανίσεις στο Παγκόσμιο κύπελλο έχοντας ακόμα μια μεγάλη επίδοση κόντρα στους Ολλανδούς. Ο Keylor Navas ήταν ένας από τους καλύτερους στα σουτ κοντινής απόστασης στη Βραζιλία,το οποίο σημαίνει πολλά σε ένα τουρνουά που δόθηκε μεγάλη έμφαση στους τερματοφύλακες. Αφήνει τη διοργάνωση έχοντας δεχτεί μόλις δύο τέρματα σε πέντε παιχνίδια,και το ένα από το σημείο του πέναλτι. Γενικά η ζώνη της Κεντρικής Αμερικής πρέπει να είναι υπερήφανη για τη τρέχουσα συγκομιδή των τερματοφυλάκων της,με τον Ochoa και τον Howard να συμπεριλαμβάνονται επίσης μεταξύ των κορυφαίων παικτών σε αυτό το Παγκόσμιο κύπελλο.

Ο Campbell χάθηκε μετά από ένα υπέροχο ξεκίνημα του στη διοργάνωση

Μετά από μια εκπληκτική εμφάνιση στον εναρκτήριο αγώνα απέναντι στην Ουρουγουάη ο Joel Campbell δεν είχε ακριβώς το ίδιο αντίκτυπο στα επόμενα παιχνίδια της Κόστα Ρίκα. Στην πρώτη μεγάλη έκπληξη του τουρνουά έβαλε και έφτιαξε ένα γκολ για τους “Ticos” και από τότε ο 22άχρονος επιθετικός έλαμψε ανά διαστήματα,χωρίς να είναι σε θέση να κυριαρχήσει στους αγώνες του με τον ίδιο τρόπο. Εναντίον της Ολλανδίας έκανε την πιο αθόρυβη εμφάνιση του στο Παγκόσμιο κύπελλο και ο προπονητής του Jorge Luis Pinto τον αντικατέστησε στο 66’.

Ο Robben δεν θα αλλάξει το στιλ του ποτέ

Παρά τις πολλές κριτικές που δέχτηκε μετά το παιχνίδι με το Μεξικό για τη τάση του να πέφτει πολύ εύκολα κάτω,ο Robben συνέχισε να δίνει τροφή με τα ακροβατικά του απέναντι στη Κόστα Ρίκα. Ο “ιπτάμενος” Ολλανδός κέρδισε πολλά φάουλ πέφτοντας θεαματικά στο χορτάρι με τη παραμικρή επαφή από τους αντίπαλους αμυντικούς. Για να είμαστε δίκαιοι με τον εξτρέμ της Bayern Munich ακόμα και αν ήταν υπερβολικά θεατρικός ο τρόπος του,λίγα από τα φάουλ που κέρδισε απέναντι στους “Ticos” προήλθαν από τις κραυγαλέες βουτιές του και επίσης ήταν η μεγαλύτερη επιθετική απειλή της Ολλανδίας.

Η αδυναμία στην επιθετική γραμμή της Κόστα Ρίκα

Η ομάδα της Κεντρικής Αμερικής απέδειξε σε όλο το τουρνουά ότι είναι ένα καλό,οργανωμένο και συμπαγές σύνολο αλλά η έλλειψη πυρός μπροστά της κόστισε στο τέλος. Η Κόστα Ρίκα είχε μόνο ένα σουτ στο τέρμα απέναντι στην Ολλανδία,συνεχίζοντας ένα άγονο ξόρκι μπροστά από την εστία το οποίο παρουσίαζε από τη νίκη της με 1-0 επί της Ιταλίας.

Ο “χρυσός” του Van Gaal με τον Krul

Μπορεί να φαινόταν ένα τεράστιο ρίσκο να αντικαταστήσει τον βασικό του τερματοφύλακα στα πέναλτι,αλλά η απόφαση του Van Gaal αποδείχθηκε σοφή καθώς ο Krul απέκρουσε τα πέναλτι του Bryan Ruiz και Umana και οδήγησε την ομάδα του στα ημιτελικά. Δεν υπάρχουν πολλοί προπονητές που θα είχαν το θάρρος να βγάλουν το βασικό τερματοφύλακα τους στο τελευταίο λεπτό,όμως αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους ο πολύπειρος τεχνικός θεωρείται ένας από τους καλύτερους στη δουλειά του.

Μουντιάλ

Δεν είναι γοητευτική στο μάτι αλλά σίγουρα είναι αποτελεσματική

του Δημήτρη Βαρσάνη

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων τα περισσότερα κίνητρα από τις δηλώσεις του Alejandro Sabella αφορούσαν στην σταθερότητα της ομάδας. Η δύναμη της ομάδας,η απαίτηση να δουλεύουν όλοι ο ένας για τον άλλον,κάτι που κανείς δεν πρέπει να τα αμφισβητήσει έστω και αν δεν εντυπωσιάζουν οι εμφανίσεις της.

Από την Αργεντινή έλειπε η σπίθα και οι ευκαιρίες της ήταν σε πρώιμο στάδιο,έτσι ο Sabella ζήτησε από τους παίκτες του να είναι ενωμένοι δουλεύοντας σκληρά για να ανακτούν τη μπάλα,να καλύπτουν όλα τα κενά και να βοηθούν αυτούς που κάνουν λάθη. Δεν είναι όμορφα όλα αυτά στο μάτι,αλλά η κριτική που προέρχεται από τη χώρα της είναι λάθος. Η Αργεντινή δεν παίζει άσχημα. Οι συζητήσεις ότι δεν είναι του στυλ της κάνουν μεγάλο κακό στην ίδια την ομάδα.

Οι δημοσιογράφοι και οι οπαδοί της Αργεντινής είναι σε αναζήτηση μιας ουτοπίας. Δεν είναι ένα μέρος το οποίο δεν έχουν και θα φιλοδοξούσαν να πάνε,αλλά ένας χώρος που νομίζουν ότι έχουν τα πάντα και ότι ανήκουν εκεί. Αναφέρουν το Παγκόσμιο κύπελλο του ‘86 ως σημείο αναφοράς όπως ένας ποδοσφαιρικός παράδεισος. Όμως και σε άλλες συζητήσεις έλεγαν ότι ο Maradona το κέρδισε μόνος του με την υπόλοιπη ομάδα να κινείται σε ρηχά νερά. Τι υπερισχύει τότε; ο Sabella έχει δίκαιο όταν λέει ότι η Αργεντινή είναι μια χώρα που νομίζει ότι είναι μεγαλύτερη από ότι είναι.

Τους αγνοεί και προχωράει

Ο Messi δεν δίνει σημασία σε αυτές τις συζητήσεις. Προπονείται σκληρά και όταν διάβασε μια δήλωση της FIFA κατά του ρατσισμού και η Μπραζίλια τον αποδοκίμαζε δεν τους άκουγε,συμπεριφερόταν σαν ένας κουφός. Μια τέλεια κατάσταση του μυαλού για να ξεπεραστεί ένα εμπόδιο που αναπτύχθηκε στη ψυχή της Αργεντινής εδώ και 24 χρόνια,όταν για τελευταία φορά το 1990 έφτασε σε ημιτελικό Παγκόσμιου κυπέλλου στην Ιταλία.

Θα πάει και τώρα μετά τη νίκη της με 1-0 επί του Βελγίου. Θα πάει και χωρίς καμία καλή γενιά στα σέντερ μπακ. Σαφώς εκτίθενται στο σύστημα που χρησιμοποιείται από τον Sabella,χωρίς αντικαταστάτη για τον Mascherano και με τρεις επιθετικούς σε λεπτή φυσική μορφή,αν και τώρα όλα μοιάζουν για ψύλλους στα άχυρα.

Το Βέλγιο από την άλλη αναφερόταν ως αουτσάιντερ,ή για να το πούμε καλύτερα ως φαβορί από τα αουτσάιντερ. Πολλά έχουν γραφτεί σχετικά με τις μεθόδους του αλλά εφαρμόστηκαν μόνο στις ακαδημίες του πολύ πρόσφατα για να έχει το αντίκτυπο της δημιουργίας μιας τέτοιας καλής γενιάς παικτών. Περισσότερο είναι κάτω από ένα φαύλο κύκλο όπου οι καλοί παίκτες βγαίνουν κάθε 40 χρόνια,ή ακόμα και μια αυθόρμητη γενιά,η δεύτερη σε 40 χρόνια,εσείς επιλέγετε.

Η θερμοκρασία ήταν καλύτερη απ’ ότι κατά τη διάρκεια των προηγούμενων αγώνων,ιδιαίτερα στη σκιά,όμως πολύ ζεστή και πολύ ξηρή με τον ήλιο στο μισό του Βελγίου.

Το γκολ της μιας χρονιάς

Η έκπληξη στο 4-2-3-1 της Αργεντινής ήταν η επιλογή του Biglia,ο οποίος είναι πιο δυναμικός και αμυντικά κάνει καλύτερη δουλειά από τον Gago. Οι “Albicelestes” φαινόταν πιο άνετοι με τα φώτα της πίεσης να πέφτουν στο Βέλγιο,είχαν περισσότερο χρόνο με τη μπάλα,ήταν αυταρχικοί από την αρχή,ήθελαν τη μπάλα και περνούσαν τον αργό ρυθμό τους. Στο 8’ ο Biglia βρήκε τον Messi,ο οποίος προσέλκυσε τη προσοχή των μέσων του Βέλγιου,όμως κατάφερε να περάσει τη μπάλα στον Di Maria.

Η πάσα του εξτρέμ της Real Madrid δεν ήταν καλή,όμως με τη βοήθεια της κόντρας κατέληξε στον πρώην συμπαίκτη του στη “Βασίλισσα” Higuain. Για έναν παίκτη που δεν είχε σκοράρει με την Εθνική του για σχεδόν ένα χρόνο το τελείωμα του ήταν αλάνθαστο. Λίγα λεπτά αργότερα βγήκε η είδηση ότι ο θρυλικός Alfredo di Stefano είχε υποστεί καρδιακή προσβολή και χρειάστηκε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο. Όλα τα μάτια του ποδοσφαίρου ήταν στην Αργεντινή για καλό και κακό λόγο.

Ο αφανής ηγέτης και ο... αναντικατάστατος “ποντικομούρης”

Το παιχνίδι πήγαινε ακριβώς έτσι όπως το ήθελε η “Albiceleste”. Ο Mascherano,ένας ηγέτης εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου,ο παίκτης που μετά τα παιχνίδια μιλάει περισσότερο από τον καθένα μέσα στην ομάδα στη μικτή ζώνη. Ένας κορυφαίος αμυντικός μέσος όπως έδειξε χθες και ένας μετρίου επιπέδου κεντρικός αμυντικός που όμως με το τρόπο του καθαρίζει τα πάντα,προσφέροντας την αμυντική σταθερότητα που χρειάζεται.

Με τη συμπλήρωση μισής ώρας αγώνα ακολούθησε μια άσχημη στιγμή για την Αργεντινή. Τόσο άσχημη όσο η φάτσα του Di Maria που η ποιότητα του ως ποδοσφαιριστής τη κάνει όμορφη. Ο 26άχρονος μεσοεπιθετικός τραυματίστηκε και ο Enzo Perez τον αντικατέστησε. Με άλλα λόγια η σταθερότητα αντικατέστησε την ικανότητα για δημιουργία ευκαιριών. Η Αργεντινή ήταν λιγότερο απειλητική χωρίς τον Di Maria και με τον Messi να εξακολουθεί να παίζει στο βάθος. Ωστόσο και πάλι έλεγχε τον ρυθμό. Αυτό είχε να κάνει κυρίως με την έλλειψη τελειωμάτων του Βελγίου και της ποιότητας της Αργεντινής.

Η συμπαγής άμυνα κλείδωσε το παιχνίδι

Το Βέλγιο απέτυχε να βρει τους συνδυασμούς για να σπάσει τις συμπαγείς γραμμές του αντιπάλου της με έξι να είναι πίσω από τη μπάλα. Ο Fellaini και ο Witsel δεν είχαν την ορατότητα να αποφασίσουν πώς πρέπει να παίξει η ομάδα. Ούτε μπορούσαν να κλέψουν μπάλες επειδή κυνηγούσαν τη σκιά του Messi. Άλλη μια απογοήτευση για το Βέλγιο ήταν ο Hazard,ο οποίος σε όλο το τουρνουά ήταν κάκιστος. Καλό για τη Chelsea που δεν ξόδεψε πολλές δυνάμεις,κακό για το Βέλγιο.

Ο Wilmots έβαλε και τον Lukaku μέσα στη θέση του Origi και έδωσε εντολή στο τελευταίο δεκάλεπτο στους ψηλούς Van Buyten και Fellaini να ανέβουν μπροστά,μήπως από καμία σέντρα της απελπισίας έρθει η πολυπόθητη ισοφάριση,ούτε όμως και τότε οι “Κόκκινοι Διάβολοι” κατάφεραν να διασπάσουν το “τοίχος” της Αργεντινής. Η “Albiceleste” αθόρυβα είναι πλέον ένα παιχνίδι μακριά από τον τελικό. Στην άλλη άκρη της κληρωτίδας βρίσκεται η Βραζιλία και ο κόσμος το γνωρίζει καλά αυτό.
Κάθε Αργεντίνικο άσμα ακολούθησε μια υπενθύμιση ότι είναι ακόμα στη Βραζιλία. Αυτή η αντιπαλότητα μπορεί να συγκριθεί μόνο με τη Celtic και τη Rangers. Ένας τελικός με αυτές τις δύο θα ήταν ονειρικός και επικίνδυνος.

Μουντιάλ

Πέρασε αλλά χρειάζεται ένα “κλικ” για τη κατάληψη του τελικού της στόχου

του Δημήτρη Βαρσάνη

Η Γερμανία κέρδισε με το ισχνό 1-0 τη Γαλλία,σε έναν αγώνα με μέτρια εικόνα κάτι που δεν αναμέναμε. Ενώ η “Mannschaft” είναι ευχαριστημένη που συμμετέχει για πέμπτη συνεχόμενη φορά σε ημιτελικά μεγάλης διοργάνωσης,η κατάσταση της πρέπει να βελτιωθεί προκειμένου να φτάσει στη πηγή και να πιει νερό,δηλαδή να σηκώσει ένα βαρύτιμο τρόπαιο.

Κατοχή ναι,γκολ όχι

Όπως το περιμέναμε οι Γερμανοί ελέγχουν το ρυθμό των αγώνων τους χάρη στη δυνατή τους μεσαία γραμμή που τους οδηγεί να έχουν αυτοί τη κατοχή. Όμως από το τελευταίο παιχνίδι της στη φάση των ομίλων έχει γίνει μια ενοχλητική τάση της. Σε εκείνο το παιχνίδι η Γερμανία ήταν η σαφώς πιο επιθετική ομάδα σε σχέση με τις ΗΠΑ,οι οποίες απεγνωσμένα ήθελαν να κρατήσουν χαμηλά το πήχη του σκορ για να περάσει από τον όμιλο του “θανάτου”. Παρά τη συντριπτική της κατοχή και τη δημιουργία πολλών ευκαιριών πέτυχε μόνο ένα τέρμα.

Αρχικά δεν υπήρχε ανησυχία διότι η “Mannschaft” είχε βάλει έξι γκολ στους δύο πρώτους αγώνες της,με τα τέσσερα να είναι απέναντι στη Πορτογαλία. Έπειτα ένα κοινό θέμα άρχισε να αναπτύσσεται απέναντι στην Αλγερία στη φάση των “16”. Η Γερμανία έλεγχε το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα και δημιούργησε 12 προσπάθειες για γκολ,όμως καμία από αυτή δεν κατέληξε στα δίχτυα στη κανονική διάρκεια του και χρειάστηκε να σκοράρει δύο φορές στη παράταση στη νίκη της με 2-1.

Τα έχει όλα εκτός από καθαρό επιθετικό

Ερχόμενη στη Βραζιλία η μοναδική ανησυχία για μια κατά τ’ άλλα ανταγωνιστική σε όλες τις γραμμές της Γερμανία ήταν η έλλειψη των επιθετικών της,με τον Miroslav Klose να είναι ο μόνος καθαρός επιθετικός στο ρόστερ της. Το πρόβλημα συνεχίστηκε και εναντίον της Γαλλίας με το μοναδικό γκολ να έρχεται από τη κεφαλιά του αμυντικού της Hummels. Ο Joachim Low ξεκίνησε στο παιχνίδι τον Klose και ευελπιστούσε ότι ο 36άχρονος επιθετικός θα παρουσίαζε κάποια από τα κύρια στοιχεία του. Αντ’ αυτού μαζί με τον Ozil ακούμπησαν τις λιγότερες φορές τη μπάλα από τους συμπαίκτες τους στο παιχνίδι(37).

Ο καθησυχασμός του Low δεν μπορεί να καλύψει το πρόβλημα

Μετά το τέλος του αγώνα ο Low είπε ότι η έλλειψη των γκολ οφειλόταν στην επικέντρωση της ομάδας του να κλείσει την επικίνδυνη επίθεση της Γαλλίας. Δεν είναι έκπληξη ότι ο 45άχρονος τεχνικός παρουσίασε ως θετική την απόδοση επειδή η ομάδα του πέρασε για τέταρτη συνεχόμενη φορά στα ημιτελικά του θεσμού,όμως η πραγματικότητα είναι ότι η επίθεση για ακόμα μια φορά χαλούσε πολύ εύκολα τη τελική προσπάθεια.

Κοιτάζοντας μπροστά η Γερμανία θα αντιμετωπίσει τη διοργανώτρια Βραζιλία στον επόμενο γύρο. Η “Selecao” είναι πολύ επικίνδυνη στις στημένες φάσεις και στις αντεπιθέσεις και αυτό σημαίνει ότι η βελτίωση στην επιθετική γραμμή είναι επιτακτική ανάγκη για τους Γερμανούς. Ο Low πρέπει να συνεχίσει να πειραματίζεται με την αρχική ενδεκάδα του για να βρει το σωστό συνδυασμό.
Οι λίγες επαφές του Klose με τη μπάλα δείχνουν ότι δεν είναι το καταλληλότερο άτομο να καθοδηγήσει την επίθεση σε αυτό το στάδιο της διοργάνωσης,με τον Muller πιθανότατα να παίρνει ξανά αυτόν τον ρόλο. Οι αποφάσεις που θα πάρει ο Γερμανός τεχνικός θα παίξουν καθοριστικό ρόλο για το κατά πόσο ή όχι η “Mannschaft” θα κατακτήσει τη διοργάνωση. Αν η επίθεση κάνει τελικά το κλικ,η υπόλοιπη ομάδα σίγουρα θα παίξει όσο χρειαστεί για να πάρει ένα τίτλο,που εδώ και έξι χρόνια αυτή η γενιά έχει δουλέψει σκληρά για να τον κατακτήσει.

Αν όχι,η επιβίωση σε δύο ακόμα αγώνες με αντιπάλους στην ελίτ του ποδοσφαίρου θα είναι μια ανηφορική μάχη.

Μουντιάλ

Η “στημένη” Βραζιλία και ο “σημαδεμένος” James

του Δημήτρη Βαρσάνη

Η Βραζιλία έκανε ένα βήμα προς τον εξορκισμό των δαιμόνων το 1950 μετά την ισχνή πρόκριση της στα ημιτελικά επικρατώντας με 2-1 της Κολομβίας.

Ο Thiago Silva έδωσε νωρίς το προβάδισμα στους οικοδεσπότες,το οποίο διπλασιάστηκε στα μέσα του δευτέρου ημιχρόνου ύστερα από το αριστοτεχνικό χτύπημα φάουλ του συνεργάτη του στο κέντρο της άμυνας David Luiz. Η Κολομβία μείωσε στο σκορ από το σημείο του πέναλτι με τον James Rodriguez δέκα λεπτά πριν λήξει ο αγώνας,όμως δεν κατάφερε στις τελευταίες της προσπάθειες να το πάει στην παράταση. Τη τρίτη η οικοδέσποινα Βραζιλία θα αντιμετωπίσει στα ημιτελικά την Γερμανία σε μια επανάληψη του τελικού του 2002,που ελπίζει να έχει το ίδιο θετικό αποτέλεσμα.

 Παρακάτω σας παρουσιάσουμε τα έξι πράγματα που μάθαμε από τον προημιτελικό αλά Copa America.

Οι διαιτητές του Μουντιάλ έχουν αρχίσει να γίνονται πολύ ανεκτικοί

Υπάρχει μια διαφορά για έναν διαιτητή να αφήσει τη ροή του παιχνιδιού από το να παραλείψει τα φάουλ για κίτρινη κάρτα. Δυστυχώς ο Ισπανός διαιτητής Velasco Carballo υπέπεσε πάρα πολύ στη δεύτερη κατηγορία. Είναι περίεργο πώς ο Fernandinho δεν δέχτηκε τη κίτρινη κάρτα μετά από μια σειρά φάουλ στον James Rodriguez,ο οποίος καθόλα τη διάρκεια του αγώνα έλαβε σκληρή μεταχείριση χωρίς να τιμωρηθούν οι παραβάτες του.

Ο Thiago Silva λίγο πριν συμπληρωθεί μια ώρα αγώνα έπρεπε να κιτρινιστεί για ένα καθαρό φάουλ που έκανε από πίσω στον Adrian Ramos. Η πρώτη κίτρινη βγήκε στο 64’ από το τσεπάκι του διαιτητή και αυτή ήταν γιατί παρεμπόδισε ο Thiago Silva τον Ospina να εκτελέσει το βολέ. Μερικά λεπτά αργότερα ο James Rodriguez δεν μπόρεσε να πιστέψει ότι δέχτηκε αυτός τη κίτρινη κάρτα ύστερα από μια δυνατή μονομαχία με τον Hulk. Γενικά ο αγώνας είχε πολλά φάουλ και ξεχώρισε για τη δύναμη του και ο Carballo και στις δύο μεριές φέρθηκε με πολύ επιείκεια. Θα ήταν παράξενο αν δούμε τον συγκεκριμένο διαιτητή να σφυρίξει μεγάλους αγώνες στη συνέχεια του τουρνουά.

Τα στημένα βοήθησαν τη Βραζιλία να πάρει τη πρόκριση

Μέχρι τη Παρασκευή καμία από τις δύο ομάδες δεν είχε δεχτεί γκολ από στημένο. Το ρεκόρ της Κολομβίας διήρκεσε ακόμα μόνο επτά λεπτά. Ο Neymar εκτέλεσε το κόρνερ από τα αριστερά,η μπάλα πέρασε από όλους και στο δεύτερο δοκάρι ήταν ο Thiago Silva να κάνει με το γόνατο το 1-0. Το δεύτερο τέρμα προήλθε από ένα φανταστικά εκτελεσμένο χτύπημα φάουλ από τα 30 μέτρα του Luiz. Αντίθετα η Κολομβία δεν επωφελήθηκε από τα δικά της στημένα. 

Στα πολλά κόρνερ και μακρινά φάουλ που κέρδισε έβγαιναν πρώτοι οι Βραζιλιάνοι,ενώ οι άμεσες προσπάθειες τους στον στόχο μπλοκαρίστηκαν από τον “τοίχο” της “Selecao”. Η Βραζιλία είναι μια μεγάλη και επιβλητική ομάδα σε ύψος και ελπίζει ότι η δύναμή της στις στημένες φάσεις σε σύγκριση με τις αντιπάλους της θα τη βοηθήσουν να κατακτήσει το Παγκόσμιο κύπελλο.

Ο James Rodriguez από τώρα θα είναι ένας στοχευμένος παίκτης

Ο Scolari ήταν πολύ δυσαρεστημένος στον προηγούμενο γύρο για τη σκληρή μεταχείριση της Χιλής πάνω στον Neymar,όμως χθες έδωσε εντολή στη δική του ομάδα να κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα στον James Rodriguez. Σύμφωνα με τα στατιστικά ο 22άχρονος μεσοεπιθετικός κέρδισε φάουλ σε έξι περιπτώσεις,ενώ έμειναν και κάποια άλλα ατιμώρητα. Ο Fernandinho ήταν ο πιο συχνός παραβάτης και ο Maicon τον ακολούθησε στο δεύτερο ημίχρονο,αλλά με έναν απίστευτο τρόπο δεν δέχτηκαν τη κίτρινη κάρτα.

Ο James παρόλα αυτά κατάφερε να διαχειριστεί μερικές καταστάσεις,ξεφεύγοντας από τα σκληρά μαρκαρίσματα στις αντεπιθέσεις και ζητούσε σταθερά τη μπάλα παρά τη φυσικότητα των παικτών που είχε πάνω του και έβαλε ξανά στο παιχνίδι τη Κολομβία με το “απαλό” πέναλτι του. Ελάχιστοι διαιτητές θα του πρόσφεραν τόσο λίγη προστασία,όμως την ίδια στιγμή από τώρα και στο εξής θα πρέπει να συνηθίσει να προσέχει τους αντιπάλους του,καθώς οι εξαιρετικές του εμφανίσεις στη Βραζιλία τον έχουν σημαδέψει για ειδική μεταχείριση.

Η μερική αποστόμωση του Thiago Silva

Ορισμένα μέλη του Τύπου της Βραζιλίας αμφισβήτησαν τη καταλληλότητα του Thiago Silva να φορά το περιβραχιόνιο του αρχηγού,ύστερα από τον απόηχο των δακρύων απέναντι στη Χιλή στη διαδικασία των πέναλτι. Υπήρχαν ανησυχίες για το αν θα μπορούσε να περάσει το σωστό συναισθηματικό τόνο στους συμπαίκτες του και αν όχι,αν αυτό θα οδηγούσε σε μια επανάληψη του αποκλεισμού της Βραζιλίας στα προημιτελικά από την Ολλανδία πριν από τέσσερα χρόνια.

Ωστόσο ο κεντρικός αμυντικός της PSG απάντησε στους επικριτές του με το κρίσιμο γκολ του χθες το βράδυ. Ο τρόπος πανηγυρισμός του ήταν σαν να έλεγε:”μην τολμήσετε να έχετε ξανά αμφιβολίες σε μένα” και γενικά η απόδοσή του ήταν σε πολύ καλά στάνταρ. Όμως η ανόητη κίτρινη κάρτα που πήρε στα μέσα του δευτέρου ημιχρόνου σημαίνει ότι θα λείψει στον ημιτελικό της Τρίτης εναντίον της Γερμανίας. Υποθέτοντας ότι η Βραζιλία θα περάσει στον τελικό η επόμενη εμφάνιση του και η ευκαιρία για την ολική εξιλέωση του θα έρθει στον τελικό.

Ο Luiz πέρασε την επιθυμία για επιτυχία

Ένας άλλος Βραζιλιάνος που έχει τους επικριτές του είναι ο David Luiz. Περιστασιακά χάνει τη θέση του με το συχνό κουβάλημα της μπάλας στην αντίπαλη περιοχή και αυτό δημιουργεί προβλήματα στους συμπαίκτες του στην άμυνα. Όμως το ίδιο εύκολα μπορεί να σε πραγματοποιήσει καταπληκτικές εμφανίσεις όπως χθες το βράδυ. Από το πρώτο λεπτό κέρδιζε τη μπάλα από τους επιθετικούς της Κολομβίας,έδειξε καλή αντοχή και δύναμη στις προσωπικές μονομαχίες και ανά περιόδους ανέβαινε και στην επίθεση.

Ίσως να ήταν λίγο τυχερός που δεν δέχτηκε κίτρινη κάρτα σε μια με δύο περιπτώσεις,όταν η δύναμή του άγγιξε τα όρια του παράνομου,όμως συνολικά ήταν πολύ καλός και επιβεβαίωσε γιατί έδωσε τόσα πολλά λεφτά για πάρτη του η PSG. Το πάθος του ξέσπασε στον πανηγυρισμό του μετά το εκπληκτικό  φάουλ που έβαλε από τα 30 μέτρα. Το γκολ του αποδείχθηκε αποφασιστικής σημασίας διότι λίγο μετά μείωσε στο σκορ η Κολομβία από τη βούλα του πέναλτι. Με τον Thiago Silva να απουσιάζει από τον ημιτελικό ο Luiz θα ήταν μια καλή επιλογή να βάλει το περιβραχιόνιο του αρχηγού.

Μπορεί να νικήσει ακόμα και χωρίς τον Neymar

Απέναντι στη Χιλή ο Neymar είχε ένα πολύ καλό πρώτο ημίχρονο,ακόμα και αν δεν μετουσιώθηκε σε κάποιο γκολ,ωστόσο έπεσε η απόδοση του από το δεύτερο μέρος και μετά. Χθες και πάλι δεν είχε μεγάλη επιρροή,συνεργάστηκε καλά με τον Hulk σε δύο περιπτώσεις κατά τη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου αλλά στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού πέρασε στην αφάνεια. Παρά αυτό το γεγονός η Βραζιλία κέρδισε και μπορεί να αντεπεξέλθει ακόμα και χωρίς τη παρουσία του Neymar στο υπόλοιπο της διοργάνωσης.