Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Ελληνική Μυθολογία: Άρης vs Αθηνά


Ο Άρης ήταν πολεμικός θεός, ο οποίος εκπροσωπούσε τη μανία και το παράλογο του πολέμου. Ο Άρης αντιπροσώπευε αναρχικές διαμάχες, την βία του πολέμου. Τον πόλεμο για τον πόλεμο. Όπως ήταν φυσικό, καμιά πόλη δεν τον έκανε πολιούχο της ενώ δεν ήταν ιδιαίτερα αγαπητός και στον κύκλο των υπολοίπων θεών. Για τους αρχαίους Έλληνες ο Άρης ήταν η κυρίαρχη φιγούρα πίσω από την βία, τις μάχες και τις άλλες διαμάχες μεταξύ των ανδρών.  Η λατρεία  του θεού μάλλον άρχισε στην Θράκη όπου σύμφωνα με τον Όμηρο ζούσε ο Άρης. Από εκεί η λατρεία  του εξαπλώθηκε στην Βοιωτία και μετά σε ολόκληρη την Ελλάδα ολοκληρωτικά, οδηγώντας στην καθιέρωση του Άρη ως ενός  από τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου. Οι ιδιότητες του Άρη συνδέονται με τις ρίζες του αφού, για τους αρχαίους Έλληνες, η Θράκη ήταν ένα μέρος σκληρών ανθρώπων και εθίμων.

Στην ανθρώπινη φαντασίωση αυτός ο πελώριος μαχητής, οπλισμένος από την κορυφή ως τα νύχια, σκορπούσε τον θάνατο όπου πήγαινε, είτε σκοτώνοντας με φλόγες είτε πολεμώντας από το άρμα. Σε αντίθεση με την Αθηνά που επινοούσε μεθοδικούς τρόπους για να κηρύττει και να διεξάγει  πόλεμο, ο Άρης αγαπούσε τις αιματοχυσίες και τις χαοτικές μάχες. Στον Τρωικό πόλεμο, ο Άρης τραυματίστηκε σοβαρά από την Αθηνά καθώς βοηθούσε τους Τρώες, αποδεικνύοντας έτσι ότι η τεχνική ήταν ικανή να υπερνικήσει την ωμή βία.

Ο Άρης ήταν παιδί του Δία και της Ήρας. ο Άρης εμφανίζεται πολεμοχαρής και προκλητικός και εκπροσωπεί την παρορμητική φύση του πολέμου. Οι Έλληνες ήταν αμφίσημοι προς τον Άρη: αν και ενσωμάτωσε τη φυσική ανδρεία που είναι αναγκαία για την επιτυχία στον πόλεμο, ήταν μια επικίνδυνη δύναμη. Συντριπτικός, ακόρεστος στη μάχη, καταστροφικός, και ο άνθρωπος-σφαγέας. Ο Φόβος και ο Δείμος ήταν προσδεμένοι στο άρμα μάχης του. Στην Ιλιάδα, ο πατέρας του ο Δίας του λέει ότι είναι ο πιο μισητός θεός σε αυτόν. Η αξία του σαν θεός του πολέμου τοποθετείται σε αμφιβολία: κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου, ο Άρης ήταν στην πλευρά των ηττημένων, ενώ η Αθηνά, που συχνά απεικονίζεται στην ελληνική τέχνη ως κάτοχος Νίκης στο χέρι της, ευνόησε τους θριαμβευτικούς Έλληνες.

Ο Άρης παίζει έναν σχετικά περιορισμένο ρόλο στην ελληνική μυθολογία όπως αντιπροσωπεύεται στη λογοτεχνική αφήγηση, αν και αναφέρονται οι πολλές ερωτικές σχέσεις του και οι άφθονοι απόγονοι του. Όταν ο Άρης δεν εμφανίζεται στους μύθους, συνήθως αντιμετωπίζει ταπείνωση. Είναι γνωστός ως εραστής της Αφροδίτης, της θεάς του έρωτα, που ήταν παντρεμένη με τον Ήφαιστο, θεό της χειροτεχνίας. Η πιο διάσημη ιστορία που σχετίζεται με τον Άρη και την Αφροδίτη τους δείχνει να εκτίθενται μέσω μίας έξυπνης συσκευής του αδικημένου συζύγου της.

Χάρη στον γιο του τον Οινόμαο από την Στερόπη, ο Άρης έγινε πρόγονος ονομαστών προσώπων, όπως του Ατρέα, του Θυέστη, του Αγαμέμνονα, του Μενέλαου, του Αίγισθου, του Ορέστη, της Ηλέκτρας, του Πυλάδη, του Πιτθέα, του Θησέα, του Ιππόλυτου, της Ιφιγένειας, του Δημοφώντα, του Ακάμαντα, του Ευρυσθέα, του Αμφιτρύωνα, της Αλκμήνης, του Ιόλαου, του Ηρακλή, της Αδμήτης, του Κοπρέα, του Αλκάθοου και του Αία του Τελαμώνιου.

Από την κόρη του Αρμονία έγινε πρόγονος των απόγονων του Κάδμου, οι οποίοι είναι ο θεός Διόνυσος, το τέρας Σφίγγα και ονομαστά πρόσωπα, όπως η Σεμέλη-Θυώνη, η Ινώ-Λευκοθέα, ο Πενθέας, ο Ακταίωνας, ο Μελικέρτης-Παλαίμονας, ο Λάιος, ο Οιδίποδας, ο Οινοπίωνας, ο Στάφυλος, ο Θόας και ο Άνιος.

Από τον Θέστιο ο Άρης έγινε πρόγονος της Αλθαίας, της Λήδας, του Μελέαγρου, της Δηιάνειρας, του Τυδέα, του Διομήδη, της Ωραίας Ελένης, της Κλυταιμνήστρας, των Διοσκούρων και του Αμφιάραου. Από τον Φλεγύα ήταν πρόγονος του θεού Ασκληπιού.

Το όνομά του έχει σχέση με το αίρειν και αναιρείν (φονεύειν) ή με αρας (βλάβης) ή με καμιά απ’ αυτές τις λέξεις. Και σήμερα ακόμη παρά τη βοήθεια της συγκριτικής μυθολογίας και γλωσσολογίας υπάρχει ασυμφωνία για την ετυμολογία της λέξεως και συνεπώς για τη φυσική αρχή της θεότητας του Άρη. Θεωρείται όμως πιθανή η πρόταση του Max Muller και του Cox κατά την οποία η λέξη Άρης σε συνδυασμό με την Λατινική λέξη MARS έχουν σχέση με την Σανσκριτική ρίζα MAR από την οποία προέρχεται το όνομα των MARUTS θεών θύελλας στην Βεδική μυθολογία. Η ερμηνεία αυτή έχει το πλεονέκτημα να συμφωνεί με τον παραδοσιακό χαρακτήρα του Ελληνικού θεού Άρη.

Το έργο του Άρη είναι όπως δηλωμένο και καθορισμένο από την εποχή του Ομήρου, με μεγάλη ακρίβεια. Ο χαρακτήρας του στον Όμηρο και τους άλλους ποιητές δεν είναι πολυσύνθετος όπως άλλων θεών (Απόλλων, Διόνυσος). Οι παραδόσεις περιορίζονται σε μερικούς σύντομους μύθους. Κατά την κοινή παράδοση ήταν γιος του Δία και της Ήρας γεννημένος στις ουράνιες εκτάσεις, από μητέρα της οποίας η διάθεση για φιλονικίες συμβολίζει τις ατμοσφαιρικές ταραχές. Σπάνια λέγεται γιος της Ενυούς η οποία συνηθέστερα είναι κόρη του, ή τροφός του, ή σύντροφός του. Είναι κυρίως πολεμικός θεός και το όνομά του είναι συνώνυμο του πολέμου. Έχει τον οπλισμό και το ύφος των ηρώων της εποποιίας, και μάχεται σαν κι αυτούς αλλά με μια βιαιότητα που είναι μόνο δικό του χαρακτηριστικό. Είναι οπλισμένος με χάλκινα όπλα και το κράνος του ακτινοβολεί. Βαδίζει με παλλόμενο δόρυ, ενώ κυματίζει η κόμη του στους ώμους του και κρατάει χάλκινη ασπίδα στο αριστερό του χέρι.

Συνήθως μάχεται πεζός σπάζοντας με την ορμή του τα άρματα και ανατρέποντας τα τείχη. Άλλες φορές είναι σε άρμα με δύο (Δείμος και Φόβος) ή τέσσερις μεγαλοπρεπείς ίππους (παιδιά του Βορέα και της Ερινύας) (Φόβος, Αίθωνας, Φλόγιος και Κόναβος όπως τους ονομάζει ο Κόιντος ο Σμυρναίος).

Ο Άρης σύμφωνα με τους ποιητές έχει πελώριο σώμα (όταν έπεσε από το κτύπημα μιας πέτρας που του πέταξε η Αθηνά κάλυψε εννιά πλέθρα γης), είναι ισχυρός και ορμητικός. Στην μάχη ορμά μαινόμενος με τρομακτικά μάτια.

Κραυγάζει δυνατά όσο εννέα ή δέκα χιλιάδες άνθρωποι που πολεμούν. Στην μανία του είναι ακόρεστος στο αίμα και στην σφαγή. Αδιαφορεί για το δίκαιο και δεν αναγνωρίζει κανένα νόμο. Κατά τον Τρωικό πόλεμο βοηθά τους Τρώες αν και είχε υποσχεθεί να βοηθήσει τους Αχαιούς στην Ήρα και την Αθηνά, γι’ αυτό υβρίζεται από την Αθηνά σαν αλλοπρόσαλλος. Η πολεμική του μανία τον κάνει μισητό ακόμη και στο Δία.



Η Αθηνά απο την άλλη ξεκίνησε ως πάνοπλη Θεά του πολέμου και στη συνέχεια εξελίχθηκε σε πολιούχο Θεά της Αθήνας και σύμβολο της σοφίας, σύμφωνα με το μύθο, ξεπετάχτηκε μέσα από το κεφάλι του Δία κρατώντας δόρυ και ασπίδα και φορώντας περικεφαλαία. Αγαπημένη της πόλη ήταν η Αθήνα, η οποία πήρε και το όνομα της. Τα σύμβολα της ήταν το δόρυ, η κουκουβάγια και η ελιά. Για τους Αρχαίους Έλληνες η Αθηνά, μια από τις πιο σημαντικές Ολύμπιες θεότητες  σύμφωνα με την παράδοση, υπήρξε κόρη του Δία και της Μέτιδας.

Κατά την διάρκεια της μάχης των Γιγάντων ο Δίας κοιμήθηκε με την Μέτιδα, κόρη του Ωκεανού και της Τύφης, που έκρυβε μέσα της όλη την σοφία του κόσμου. Το γεγονός ότι η Αθηνά γεννήθηκε από το κεφάλι του Δία και ποτέ δεν είχε μητρική στοργή, σημαίνει ότι οι δυνάμεις της ήταν περισσότερο αρσενικές παρά θηλυκές. Η Αθηνά ήταν η μόνη που επιτρεπόταν να μπαίνει στην αίθουσα εξοπλισμού του Δία και να χρησιμοποιήσει ακόμη και τον κεραυνό του.


Η Αθηνά, ως θεά του πολέμου, ήταν περιβεβλημένη με Αιγίδα, διαφορετική από αυτήν του Διός. Κατά μία εκδοχή, η Αθηνά κατασκεύασε την αιγίδα της από το δέρμα της Χίμαιρας ή, κατ' άλλη εκδοχή, από το δέρμα του τέρατος Αιγίδος ή Αιγήεντος, το οποίο κατέστρεφε τα πάντα στη Λιβύη, την Αίγυπτο, τη Φρυγία και τη Φοινίκη, και το οποίο η Αθηνά εξολόθρευσε. Επίσης στην ασπίδα (και στο περιθωράκιο) της Αθηνάς ήταν το κεφάλι της Μέδουσας. Η Μέδουσα αρχικά ήταν μια πολύ όμορφη θνητή γοργόνα και γι' αυτό τον λόγο την πολιόρκησε ο Ποσειδώνας, διέπραξαν όμως προσβολή στην Αθηνά μιαίνοντας έναν ναό της ερωτοτροπώντας μέσα σ' αυτόν. Τότε η Αθηνά την μεταμόρφωσε σε τέρας ώστε να μην την πολιορκήσει ξανά κανένας άνδρας, ενώ το βλέμμα της μετέτρεπε σε πέτρα οποιονδήποτε την κοίταζε. Όταν ο Περσέας σκότωσε τη Μέδουσα, πρόσφερε στη θεά το κεφάλι της (γοργόνιο) ως ευχαριστήριο δώρο, γιατί χάρη στη γυαλιστερή ασπίδα που η θεά του είχε δωρίσει, εκείνος μπόρεσε να κατατροπώσει τη Μέδουσα κοιτάζοντας μόνο το είδωλό της μέσα από αυτήν.

Η μαχητική φύση της Αθηνάς εξαιτίας της  οποίας  λατρευόταν ως Άρια, διαφοροποιούνταν από τον χαρακτήρα του Άρη, το θεό του πολέμου. Η Αθηνά πιστευόταν ότι είχε διδάξει στην ανθρωπότητα τις τεχνικές και τους κανόνες του πολέμου. Ως αποτέλεσμα, τα δυο αδέλφια συχνά περιγράφονταν από αρχαίους συγγραφείς σε μια κατάσταση διαμάχης και αυτό ήταν ιδιαίτερα αληθινό κατά την διάρκεια του Τρωικού πολέμου. Χάρη στην βοήθεια της Αθηνάς στην ανθρωπότητα, η Αθηνά λατρευόταν από τους Αρχαίους Έλληνες ως Σώτειρα. Ένα άλλο από τα επίθετα της Αθηνάς ήταν Προμάχη, το οποίο προήλθε από την προστασία που πρόσφερε αυτή στις μάχες. Πράγματι, η Αθηναίοι ήταν πεπεισμένοι ότι καθ’όλη την διάρκεια των Περσικών Πολέμων του 5ο αιώνα π.Χ. ήταν αυτή που τους χάρισε την νίκη. Για αυτό το λόγο την ονόμασαν Αθηνά Νίκη και έχτισαν έναν ναό στο όνομά της πάνω στην Ακρόπολη. Έχτισαν επίσης ένα πελώριο άγαλμα της Αθηνάς Προμάχου – φτιαγμένο από τον μεγάλο γλύπτη Φειδία – στον ιερό βράχο. Η παράδοση μας λέει ότι τη «μύτη» του δόρατός της και το λοφίο της περικεφαλαίας της μπορούσαν να τα δουν από ακτή του Σουνίου και έτσι το άγαλμα κυριαρχούσε σε όλη την Αθήνα.

Το συχνά χρησιμοποιημένο όνομα Αθηνά Ιππία σχετίζεται επίσης με την στρατιωτική δύναμη της θεάς. Σύμφωνα  με το σχετικό μύθο, αυτή ήταν η Αθηνά που δίδαξε στην ανθρωπότητα πώς να εξημερώσουν το άλογο και έδωσε στον Βελλεροφόντη δυο χρυσά χαλινάρια ώστε να μπορεί να ιππεύσει το φτερωτό άλογο Πήγασος. Εδώ υπάρχει μια σύνδεση μεταξύ της Αθηνάς και του Ποσειδώνα, εξίσου σημαντικού θεού του Ολύμπου, που λέγεται επίσης Ίππιος.

Όταν η Αθηνά Ιππία ημέρεψε το άγριο άλογο, απέκτησε μια «φρέσκια», ανανεωμένη  διάσταση στο μυαλό των Ελλήνων- έγινε η θεά της εξυπνάδας και της νοητικής ικανότητας, αντιπροσωπεύοντας την αντίληψη της υπεροχής του μυαλού πάνω  στη φυσική δύναμη και την βία του πολέμου. Ήταν υπεύθυνη για την ανάπτυξη όλων των τεχνών και τεχνικών που έκαναν την ζωή των ανθρώπων πιο εύκολη. Για αυτό το λόγο, απέκτησε το επίθετο «Εργάνη» και αρχιτέκτονες, γλύπτες και ζωγράφοι την τιμούσαν ιδιαιτέρα. Οι μουσικοί της απέδωσαν την εφεύρεση της φλογέρας και πίστευαν ότι ήταν η πρώτη που δίδαξε τον πολεμικό χορό με το όνομα  «Πυρρίχιο» στους ανθρώπους μετά την νίκη των θεών στην μάχη των Τιτάνων. Ήταν η Αθηνά επίσης που έφτιαξε τα πρώτα όπλα και εργαλεία των ανθρώπων, τους δίδαξε την τέχνη των πλοίων, την καλλιέργεια των χωραφιών με χρήση  βοδιού, την τέχνη του μπρούτζου και το να φτιάχνουν αντικείμενα από χρυσό. Η ανάμιξή της με τις τέχνες της φωτιάς την έφερε κοντά στο θεό Ήφαιστο με τον οποίο λατρευόταν στο Ηφαιστείο, στην αγορά της Αθήνας.

Η μεγαλύτερη εφεύρεσή της ήταν, παρόλ΄ αυτά,  η τέχνη της υφαντουργικής. Καθ’όλη την αρχαιότητα πιστευόταν ότι η θεά Αθηνά κατείχε τις μεγαλύτερες ικανότητες σε αυτόν τον κλάδο και ήταν αυτή που έφτιαχνε τα ρούχα των θεών.
Μια γυναίκα, που ονομαζόταν Αράχνη, ξακουστή υφάντρα, καυχήθηκε κάποτε πως ήταν ανώτερη στη τέχνη της κι από την ίδια την Αθηνά, η οποία και την προκάλεσε σε μονομαχία. Η Αθηνά στο υφαντό της απεικόνιζε τη διαμάχη με τον Ποσειδώνα για την Αθήνα, ενώ η Αράχνη περιγελούσε τα ερωτικά κατορθώματα των θεών του Ολύμπου. Οργισμένη η Αθηνά για τη ύβρη αυτή προς τους θεούς έσκισε το υφαντό της Αράχνης, ενώ η ίδια μη αντέχοντας τη ντροπή, κρεμάστηκε. Η Αθηνά τη λυπήθηκε και χαλάρωσε τη θηλιά από τον λαιμό της, την τιμώρησε όμως και τη μεταμόρφωσε σε Αρθρόποδα αράχνη.

Η ειρηνική πλευρά του χαρακτήρα της Αθηνάς συμβολίζονταν από την ελιά, το δέντρο που έδωσε στους Αθηναίος και που τους έμαθε πώς να το καλλιεργούν. Λεγόταν πως ο Ερεχθέας, ο θρυλικός πρώτος βασιλιάς της Αθήνας ανατράφηκε από την Αθηνά που είναι και ο λόγος για τον οποίο λατρευόταν με αυτήν στο Ερεχθείο, έναν από τους μεγαλύτερους και σημαντικότερους ναός της Ακρόπολης. Ο ναός ήταν, πρώτον και κυριότερον, αφιερωμένος στην Αθηνά – την πολιούχο της πόλης. Στον ναό υπήρχε το διάσημο ξύλινο θρησκευτικό άγαλμα ονόματι Παλλάδιο που σύμφωνα με την παράδοση έπεσε από τον ουρανό.

Η «θρησκεία» και λατρεία της Αθηνάς ήταν  μεγάλης σημασίας στην Αθήνα. Οι κάτοικοι αφιέρωσαν στην Αθηνά το πιο εντυπωσιακό μνημείο, τον Παρθενώνα που ακόμη κυριαρχεί στην Αθήνα. Αυτός ο εντυπωσιακός ναός, σχεδιασμένος από τους αρχιτέκτονες Ικτίνο και Καλλικράτη και διακοσμημένος από το σπουδαίο γλύπτη Φειδία, ήταν αφιερωμένος στην Αθηνά Παρθένο. Το επίθετο αυτό το πήρε η Αθηνά επειδή όπως μας λέει ο Όμηρος απέφευγε το γάμο και ήταν απρόσβλητη από τους πειρασμούς της ζωής και της σάρκας. Ένας άλλος από τους τρόπους με τους οποίους οι Αθηναίοι λάτρευαν την θεά ήταν με το να διοργανώνουν την πιο ωραία τελετή, τα Παναθήναια προς τιμήν της.

Η Αθηνά και ο Ποσειδώνας διεκδικούσαν την ίδια πόλη. Ανέβηκαν λοιπόν στον βράχο της Ακρόπολης και ενώπιον των Αθηναίων αποφάσισαν ότι όποιος προσέφερε στους κατοίκους το ωραιότερο δώρο, θα την αποκτούσε. Ο Ποσειδώνας χτύπησε σε μια πλευρά του λόφου με την τρίαινά του και αμέσως ανάβλυσε μια πηγή με νερό. Ο λαός θαύμασε, αλλά το νερό ήταν αλμυρό σαν το νερό της θάλασσας, που ήταν το βασίλειο του Ποσειδώνα κι έτσι δεν ήταν πολύ χρήσιμο. Το δώρο της Αθηνάς ήταν ένα δέντρο ελιάς, κάτι που ήταν καλύτερο, μιας και παρείχε στην πόλη τροφή, λάδι και ξυλεία. Έτσι, κέρδισε τη μονομαχία η Αθηνά και ονόμασε την πόλη της Αθήνα.



Την τελετή αυτή σύμφωνα με την παράδοση την ξεκίνησε ο Εριχθόνιος και το 566 π.Χ ο Τύραννος Πεισίστρατος την ξανα οργάνωσε και τη χώρισε σε δυο γιορτές, τα Μεγάλα και τα Μικρά Παναθήναια. Τα Μεγάλα Παναθήναια διοργανώνονταν κάθε τέσσερα χρόνια το μήνα των Εκατομβών. Οι Αθλητικοί αγώνες γίνονταν τις πρώτες μέρες της τελετής και περιλάμβαναν ιππασία, αρματοδρομία, πάλη, πυγμαχία, το παγκράτιο, άλμα εις μήκος, ακοντισμό και δισκοβολία, αγώνες δρόμου και αγώνες με δαυλούς.  Έπειτα εμφανίστηκαν αγώνες μουσικής και χορού συμπεριλαμβάνοντας τον διάσημο και περίφημο πυρρίχιο τον οποίο η Αθηνά πρώτα εκτέλεσε. Οι νικητές έπαιρναν βραβεία Παναθηναϊκούς Αμφορείς – αυτά ήταν τεράστια και όμορφα διακοσμημένα σκεύη γεμάτα με μια ποσότητα ελαιόλαδου που σήμαινε μεγάλο οικονομικό απόκτημα για κάποιον.

Η τελευταία ημέρα των Παναθηναίων ήταν και η πιο εντυπωσιακή αφού όλος ο πληθυσμός της Αθήνας έπαιρνε μέρος σε αυτήν τη μεγαλειώδη Παναθηναϊκή παρέλαση που έφτανε ως την Ακρόπολη για να φορέσει στο θρησκευτικό άγαλμα της Αθηνάς ένα καινούργιο ρούχο, τον πέπλο. Η παρέλαση άρχιζε από την περιοχή του Κεραμεικού, από το κτήριο που ονομαζόταν «Πομπείο» στην αυλή του οποίου είχε στηθεί ένα μεταφερόμενο πλοίο. Κάθε φορά που γινόταν Παναθήναια, το καινούργιο πέπλο για το άγαλμα – στολισμένο με σκηνές από την μάχη των Γιγάντων – κρεμιόταν από το κατάρτι του πλοίου. Μετέπειτα το πέπλο συνοδευμένο από όλους τους Αθηναίους μεταφερόταν  μέσα στην Αγορά κατά μήκος της Παναθηναϊκής  οδού και στην συνέχεια στην Ακρόπολη.

Στο τέλος,  παρουσία όλων των αξιωματούχων και διακεκριμένων πολιτών  της Αθήνας, ο λαός των Αθηνών θα μεταφέρει το πέπλο για να καλύψει το άγαλμα της Αθηνάς στο Ερεχθείο. Η τελετή ολοκληρωνόταν  με την θυσία διαφόρων ζώων, ενώ οι Αθηναίοι γιόρταζαν με διάφορα συμπόσια, δείχνοντας έτσι την αγάπη τους προς την Θεά. Η Παναθηναϊκή παρέλαση ήταν ένα τόσο σημαντικό γεγονός στην ζωή των ανθρώπων της Αθήνας που ο γλύπτης Φειδίας αποφάσισε να το απεικονίσει με ασυναγώνιστη ικανότητα. Ήταν επίσης ο Φειδίας που κατασκεύασε το μεγαλειώδες, φτιαγμένο από χρυσό και ελεφαντοστό άγαλμα της Αθηνάς που στόλιζε τον ναό και που ήταν από τα σπουδαιότερα δημιουργήματα της Αρχαίας Εποχής.

Ιταλικό ποδόσφαιρο: Η λυπητερή ιστορία του Francesco Bertolotti





Αποφοίτησε απο το ΣΒΕΑ η 2017 Ε'/ΕΣΣΟ


Την Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου 2017, πραγματοποιήθηκε στη Σχολή Αλεξιπτωτιστών (ΣΧΑΛ), η τελετή απονομής Πτυχίων και Πτερύγων Αλεξιπτωτιστού Στατικού Ιμάντα, στους αποφοιτήσαντες του Σχολείου Βασικής Εκπαίδευσης Αλεξιπτωτιστού (ΣΒΕΑ) της 2017 Ε'/ΕΣΣΟ.

Τα Πτυχία και τις Πτέρυγες απένειμε ο Διευθυντής της Διεύθυνσης Ειδικών Δυνάμεων του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Υποστράτηγος Ευθύμιος Μπούνας.





ΣΕΑ: «Να μην καταστρατηγηθεί ο αρχαιολογικός νόμος»


Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων για το θέμα του Ελληνικού: «Η απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ) αποτελεί δικαίωση του αγώνα του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ), προκειμένου να μην καταστρατηγηθεί ο Αρχαιολογικός Νόμος».

Ο Σύλλογος αναφέρεται στη διακοπή της συνεδρίασης του ΚΑΣ της 27ης Σεπτεμβρίου που αφορούσε την έγκριση ή μη του Σχεδίου Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης (ΣΟΑ) και της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) του έργου «Ανάπτυξη του Μητροπολιτικού Πόλου Ελληνικού - Αγ. Κοσμά», προκειμένου την ερχόμενη Τρίτη να προηγηθεί το ζήτημα της κήρυξης ή μη του αρχαιολογικού χώρου της περιοχής.

«Η εφαρμογή της νόμιμης διαδικασίας δεν επιφέρει καθυστερήσεις: αν η κήρυξη του αρχαιολογικού χώρου είχε γίνει εδώ και τόσους μήνες, αν το θέμα της κήρυξης είχε συμπεριληφθεί -ως όφειλε- στην ημερήσια διάταξη του ΚΑΣ της 5ης/9/2017, όπως είχε αιτηθεί ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων, τότε και οι δύο γνωμοδοτήσεις θα ήταν ήδη έτοιμες» δηλώνει ο ΣΕΑ, τονίζοντας ότι «αντιθέτως, οι πολιτικές, οικονομικές και μιντιακές παρεμβάσεις, προκειμένου να παρακαμφθεί η νόμιμη διαδικασία στην περίπτωση του Ελληνικού, είναι αυτές που ευθύνονται για τις ως τώρα καθυστερήσεις».

«Καλό θα ήταν οι φορείς αυτών των παρεμβάσεων να το κατανοήσουν επιτέλους και να αφήσουν την Αρχαιολογική Υπηρεσία και τα επιστημονικά όργανα του υπουργείου Πολιτισμού να αποφασίσουν με βάση τον Νόμο και την επιστημονική δεοντολογία» σημειώνει ο ΣΕΑ, επισημαίνοντας για άλλη μια φορά ότι «η κήρυξη αρχαιολογικού χώρου δεν εμποδίζει την έγκριση ή την εκτέλεση του όποιου έργου» (π.χ., κέντρο της Αθήνας, Ρόδος, Ναύπλιο, Μονεμβασία, Χανιά), αλλά «χαρακτηρίζει την περιοχή ως τόπο όπου αναμένεται να εντοπιστούν αρχαιότητες και διασφαλίζει ότι κάθε τεχνικό έργο θα παίρνει απαραίτητα την έγκριση από την Αρχαιολογική Υπηρεσία». Επίσης, επισημαίνει ότι «οι όροι προστασίας και ανάδειξης των αρχαιοτήτων θα ισχύουν στο διηνεκές και θα δεσμεύουν όχι μόνον την ΕΛΛΗΝΙΚΟ Α.Ε. αλλά και τον κύριο του έργου, τις κατασκευαστικές εταιρείες και τους υπεργολάβους που θα εκτελέσουν τα τεχνικά έργα, έως και τους τελικούς χρήστες, κατοίκους ή επαγγελματίες που θα ζήσουν ή θα δραστηριοποιηθούν στην περιοχή».

Τέλος, ο ΣΕΑ ευχαριστεί φορείς και πρόσωπα που «συμπαραστάθηκαν στον αγώνα» του, εκφράζοντας παράλληλα χαρά «για τη μεγάλη πλειοψηφία των μελών του ΚΑΣ που στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, διασώζοντας το κύρος του Συμβουλίου».

Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου 2017

Χρήμα, Σύμβολα, απτά στην Αρχαία Ελλάδα


Εξαιρετικά δείγματα της αρχαίας νομισματοκοπίας, προερχόμενα κατά κύριο λόγο από τη Νομισματική Συλλογή της Alpha Bank, θα παρουσιαστούν στη μεγάλη έκθεση με τίτλο «ΧΡΗΜΑ. Σύμβολα απτά στην Αρχαία Ελλάδα» που θα φιλοξενήσει από τις 2 Νοεμβρίου 2017 έως τις 15 Απριλίου 2018 το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.

Η έκθεση αποτελεί συνδιοργάνωση των δυο οργανισμών, που συνεργάζονται για πρώτη φορά. Συγκεκριμένα, 85 νομίσματα από τη Συλλογή της Alpha Bank παρουσιάζονται μαζί με 160 αντικείμενα (πήλινα αγγεία και ειδώλια, μαρμάρινα και χάλκινα αγαλμάτια, ανάγλυφα, χρυσά κοσμήματα, μετρητικά σκεύη, νομίσματα από κλειστά σύνολα και επιγραφές) που προέρχονται από 32 αρχαιολογικά μουσεία και συλλογές της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.

Το θέμα της έκθεσης σχετίζεται με τις ποικίλες αναφορές και ερμηνείες των συμβόλων που είναι χαραγμένα επάνω στα νομίσματα, από τα τέλη του 7ου αιώνα πΧ έως τη ρωμαϊκή περίοδο. Το νόμισμα αποτελεί, πρωτίστως, το βασικό μέσο συναλλαγής των ανθρώπων, με το οποίο καλύπτουν τις καθημερινές τους ανάγκες. Επίσης, είναι το μέσο με το οποίο το κράτος πραγματοποιεί πληρωμές και εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του. Τα αρχαία νομίσματα, ωστόσο, δεν είναι απλώς μέσα συναλλαγής? είναι και τα ίδια σύμβολα απτά, που κρατά κανείς στα χέρια του, τα «διαβάζει» και τα αντιλαμβάνεται. Απεικονίζουν παραστάσεις, οι οποίες προσφέρουν σημαντικές πληροφορίες, ιστορικές και άλλες, που συνδέονται με τον τόπο και την αρχή η οποία τα εξέδωσε.

Giuseppe Signori: Η τελειότητα ενός εκρηκτικού φουνταριστού


Η Αθήνα μέσα απο τα μάτια μιας ...Στρατιάς


Σε συνεργασία με τη Γαλλική Σχολή Αθηνών, στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς (Πειραιώς 138), παρουσιάζεται η έκθεση «Αθήνα 1917. Με το βλέμμα της Στρατιάς της Ανατολής». Μια έκθεση  με σπάνιο οπτικό υλικό που προέρχεται από τη φωτογραφική υπηρεσία του συμμαχικού εκστρατευτικού σώματος, το οποίο έδρασε στα Βαλκάνια κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και είναι γνωστό ως «Στρατιά της Ανατολής».

Βρισκόμαστε στην αρχή του «Εθνικού Διχασμού». Σύντομα, η Ελλάδα θα διαιρεθεί και επισήμως στην Κυβέρνηση των Αθηνών, υπό τον βασιλιά Κωνσταντίνο, και στην Προσωρινή Κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης, υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ένθερμο υποστηρικτή των Συμμάχων. Ο «Εθνικός Διχασμός» κορυφώθηκε το 1916, με τον ναυτικό αποκλεισμό που επέβαλαν οι Σύμμαχοι στην «Παλαιά Ελλάδα», προκειμένου να υποχωρήσει ο Κωνσταντίνος, καθώς και με τη σύγκρουση μεταξύ των Συμμάχων και μονάδων του τακτικού στρατού και παραστρατιωτικών οργανώσεων. Η σύγκρουση αυτή έμεινε γνωστή ως «Τα Νοεμβριανά».


Με την εξαίρεση των «Νοεμβριανών», το επίκεντρο των στρατιωτικών εξελίξεων βρισκόταν στη βόρεια Ελλάδα. Ωστόσο, στη διάρκεια του 1917, η Φωτογραφική Υπηρεσία της Στρατιάς της Ανατολής πραγματοποίησε τις περισσότερες φωτογραφικές λήψεις της στην Αθήνα.

Είναι ενδεικτικό ότι - σύμφωνα με τα αρχεία της Médiathèque de l’ Architecture et du Patrimoine - για το έτος 1917, υπάρχουν 505 φωτογραφίες από την Αθήνα και μόλις 149 από τη Θεσσαλονίκη. Εξάλλου, το 1917 ήταν μια μεταβατική και κομβική χρονιά για την Ελλάδα: ύστερα από έντονες εσωτερικές πολιτικές και διπλωματικές ζυμώσεις, τον Ιούνιο του 1917, οι Σύμμαχοι της Αντάντ συνόδευσαν τον Βενιζέλο στην Αθήνα, απέπεμψαν τον Κωνσταντίνο και η χώρα εισήλθε στον πόλεμο.


Γάλλοι στρατιωτικοί φωτογράφοι δρούσαν στην Ελλάδα, ήδη, από το 1915. Παρά την αρχική ουδετερότητα της Ελλάδας στον A΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, γαλλοαγγλικά στρατεύματα της Αντάντ (Entente) είχαν αποβιβαστεί στη Θεσσαλονίκη τον Οκτώβριο του 1915 και είχαν συγκροτήσει τη Στρατιά της Ανατολής.

Πρόκειται για σπάνιες πτυχές και εικόνες της πόλης, οι οποίες, με την πάροδο του χρόνου, έχουν λησμονηθεί ή χαθεί. Ανακαλύπτει κανείς συνοικίες που εξαφανίστηκαν λόγω πολεοδομικών αλλαγών ή και αρχαιολογικών ανασκαφών, το τοπίο πριν από την εντατική αστικοποίηση και πολεοδόμηση που θα ακολουθήσει λόγω της άφιξης των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής, ένα αρχιτεκτονικό σύνολο, στο οποίο δεσπόζει ακόμη ο νεοκλασικισμός, πριν από το μπετόν ή και την έντονη στροφή προς το Βυζάντιο.


Φυσικά, η φωτογραφική ματιά των Γάλλων στρατιωτών επικεντρώθηκε και στον ανθρώπινο παράγοντα. Σκηνές του δρόμου προβάλλουν την - ενίοτε, δραματική - ζώσα πραγματικότητα, έχοντας ως «σκηνικό βάθους» τυχαίες απόψεις του αστικού τοπίου, τόσο στο κέντρο της πόλης, όσο και σε όμορες προς αυτό γειτονιές.
Επομένως, η έκθεση βλέπει την Αθήνα του 1917 μέσα από τη ματιά και τις αναζητήσεις αυτών των ξένων στρατιωτών και προσπαθεί να εντοπίσει και να αναδείξει τα σημεία εκείνα, που τους κέντρισαν το ενδιαφέρον και αποτέλεσαν βασική πηγή έμπνευσης.

Οι φωτογραφίες της έκθεσης αποτελούν έργο της Φωτογραφικής και Κινηματογραφικής Υπηρεσίας του Στρατού (Section Photographique et Cinématographique de l’ Armée, SPCA). Η υπηρεσία αυτή συστάθηκε τον Ιανουάριο του 1917 με την συγχώνευση της Φωτογραφικής Υπηρεσίας Στρατού (Section Photographique de l’ Armée, SPA) και της Κινηματογραφικής Υπηρεσίας Στρατού (Section Cinématographique de l’ Armée, SCA), ενώ, συγχρόνως, οι στρατιωτικές αρχές επέβαλαν οι φωτογράφοι να είναι υποχρεωτικά στρατιώτες. Στόχος της υπηρεσίας ήταν να αντιταχθεί στη γερμανική προπαγάνδα πολέμου και να καταρτίσει ένα αρχείο για τον ιστορικό του μέλλοντος.






Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

Απόφοιτος του West Point, αξιωματικός του αμερικανικού στρατού και κομμουνιστής


Ο εικονιζόμενος είναι ο ανθυπολοχαγός δεύτερης τάξης, νεος απόφοιτος της στρατιωτικής σχολής του West Point, Spenser Rapone ο οποίος έχει γίνει γνωστός τελευταία με δύο αναρτήσεις του στο Twitter όπου κατα την διάρκεια των τελετών αποφοίτησης του, τον περασμένο Μάιο του 2016, επιδεινύει, ένστολος την αγάπη του για τον ...κουμμουνισμό!

Στην μία φωτογραφία απεικονίζεται να εχει στο εσωτερικό του πηλίκίου του γραμμένη την φράση «Ο κουμουνισμός θα νικήσει» σηκωνοντας διακριτικά την αριστερή γροθιά του ενώ σε μια αλλη, επιδεικνύει με υπερηφάνια μπλούζα που απεικόνιζε τον Τσε Γκεβάρα την οποία την φορούσα κάτω απο την επίσημη στολή του, πολύ πιθανόν κατα την διάρκεια της τελετής αποφοίτησής του.

Το θέμα έχει κανει αίσθηση στις Η.Π.Α  με αποτέλεσμα η στρατιωτική σχολή του West Point να αναγκαστεί να βγάλει επίσημη ανακοίνωση για το θέμα δηλώνοντας ότι: «Η στρατιωτική σχολή του West Point επιδιώκει να μεταλαμπαδεύσει στους σπουδαστές της το σύνθημα της σχολής Τιμή, Καθήκον, πατρίδα και να εμπνεύση τους νεαρούς ηγήτορες να ζουν βάση των στρατιωτικών αξιών. Οι πράξεις του ανθυπολοχαγού Spenser Rapone δεν ανταποκρίνονται στο παραπάνω ήθος και τις αξίες της σχολής. Ως πρότυπα και ατομα εμπιστοσύνης της κοινωνίας μας οι αξιωματικοί πρέπει να ειναι παράδειγμα προς μίμηση και να αποφεύγουν να επιδεικνύουν ένστολοι τις πολιτικές τους πεπεοιθήσεις. Η διοίκηση της σχολής εξετάζει το όλο θεμα και θα βοήθησει τις αρμόδιες διοικητικες αρχές σε οποιοδήποτε θέμα».

Ο 25χρονος αξιωματικός φέρεται να είναι μέλος των δημοκρατικών σοσιαλιστών. Στο προφίλ του στο Twitter, όπου στην φωτογραφία προφίλ έχει βάλει την εικόνα του στρτηγού των βορείων κατα των αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο, Γουίλιαμ Σέρμαν, ο οποίος δεν ηταν υπέρμαχος της φυλετικής ισότητας και ο ίδιος αυτοχαρακτηρίζεται ώς: στρατιώτης της αριστεράς και κομμουνιστής, έχει ανεβάσει post στο οποίο δηλώνει οτι οι συνάδελφοι και συμφοιτητές του είναι: λάτρεις του πολέμου και των μαχών.

Όπως και να εχει το θέμα έχει πάρει διαστάσεις καθώς έρχεται μαζί με το θέμα του σεβασμού στην σημαία και στον εθνικό ύμνο που έχει προκληθει στις ΗΠΑ απο την αμφιλεγόμενη συμπεριφορά μερικών αθλητών.

Μερικές απο τις αντιδράσεις του κοσμου για την πράξη του νεαρού ανθυπολοχαγού του πεζικού, ο οποίος σκοπεύει να περάσει και πο το σχολείο των Ranger, μπορείτε να δειτε παρακάτω.









Στάση εργασίας και κινητοποίηση των αρχαιολόγων για το Ελληνικός - Επιστολή του ΣΕΑ προς τον Πρωθυπουργό


Συνεχίζεται σήμερα στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) η διακοπείσα συζήτηση του θέματος «Έγκριση ή μη: α) του Σχεδίου Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης (ΣΟΑ) και β) της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου «Ανάπτυξη του Μητροπολιτικού Πόλου Ελληνικού- Αγ. Κοσμά», Π.Ε. Νοτίου ΑΤομέα Αθηνών, Περιφέρειας Αττικής».

Όπως συνέβη και κατά την αρχική συζήτηση του ζητήματος στο ΚΑΣ, στις 5 Σεπτεμβρίου, ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ), «λόγω της σοβαρότητας του θέματος», όπως αναφέρει σε σχετική ανακοίνωση, καλεί τα μέλη του πάλι σε παναττική στάση εργασίας από τις 14:30 έως τη λήξη του ωραρίου και σε συγκέντρωση στην οδό Μπουμπουλίνας, έξω από το κτήριο του ΥΠΠΟΑ στις 15:00, ζητώντας:

«Να πάρει η υπουργός πίσω την υπογραφή της από το ανυπόστατο Μνημόνιο. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, θα κατηγορηθεί για πραξικόπημα εναντίον της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Να πάψει κάθε προσπάθεια καταστρατήγησης του Αρχαιολογικού Νόμου με άμεσους ή έμμεσους τρόπους. Να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατόν η διαδικασία της κήρυξης του Ελληνικού ως αρχαιολογικού χώρου, όπως ορίζει η Αρχαιολογική Νομοθεσία».

Τέλος, καλεί τα μέλη του ΣΕΑ «που είναι και μέλη του ΚΑΣ να υπερασπιστούν τις συλλογικές απόψεις του ΣΕΑ μέσα στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, για να διαφυλάξουν τόσο την προστασία των μνημείων όσο και την υπόσταση της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας».

Υπενθυμίζεται ότι στη συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου της 5ης Σεπτεμβρίου, που διακόπηκε ύστερα από σχεδόν 8 ώρες και αφορούσε την έγκριση του Σχεδίου Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης και της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της επένδυσης στο Ελληνικό, το κύριο θέμα που τέθηκε προς συζήτηση ήταν το κατά πόσο μπορούν να προστατευτούν τα αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής χωρίς να προηγηθεί κήρυξη ή προσωρινή οριοθέτηση του αρχαιολογικού χώρου.

Επίσης, ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ) ζήτησε την παρέμβαση του πρωθυπουργού με ανοικτή επιστολή του που απέστειλε την Δετρέρα προς τον Αλέξη Τσίπρα, προκειμένου το ΚΑΣ να προχωρήσει στην κήρυξη του αρχαιολογικού χώρου Ελληνικού. Ο ΣΕΑ επιρρίπτει ευθύνες στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού για την καθυστέρηση της διαδικασίας με αποτέλεσμα «να μην τηρείται η νομιμότητα», «να βάλλεται ευθέως το κύρος του ΚΑΣ», ενώ «δημοσιογραφικοί και άλλοι κύκλοι προβάλλουν το κείμενο τού "Μνημονίου Συναντίληψης και Συνεργασίας" ΥΠΠΟΑ-ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΕ ως "αποτελεσματικότερο" οποιασδήποτε κήρυξης, αποσιωπώντας το γεγονός της ακυρότητας της πράξης».

Όσον αφορά την κήρυξη αρχαιολογικού χώρου που επιβάλλει το άρθρο 12 του Αρχαιολογικού Νόμου, οι αρχαιολόγοι επισημαίνουν ότι «δεν αποτελεί κήρυξη αδόμητης ζώνης απολύτου προστασίας Α, ούτε ζώνης Β δόμησης με όρους, ούτε βέβαια χαρακτηρισμό της περιοχής ως οργανωμένου και επισκέψιμου αρχαιολογικού χώρου». Ως εκ τούτου «δεν εμποδίζει την έγκριση ή την εκτέλεση του όποιου έργου», τονίζουν φέρνοντας ως παράδειγμα άλλους κηρυγμένους αρχαιολογικούς χώρους, όπως το κέντρο της Αθήνας, τη Ρόδο, το Ναύπλιο, τη Μονεμβασιά, τα Χανιά ....

Όσο δε για τους όρους προστασίας και ανάδειξης των αρχαιοτήτων, σημειώνουν ότι «θα ισχύουν στο διηνεκές και θα δεσμεύουν όχι μόνον την ΕΛΛΗΝΙΚΟ Α.Ε., αλλά και τον κύριο του έργου, τις κατασκευαστικές εταιρείες και τους υπεργολάβους που θα εκτελέσουν τα τεχνικά έργα έως και τους τελικούς χρήστες, κατοίκους ή επαγγελματίες που θα ζήσουν ή θα δραστηριοποιηθούν στην περιοχή» και τονίζουν:

«Επιπρόσθετα, είναι βέβαιο ότι η τήρηση της νόμιμης διαδικασίας τόσο στην εισαγωγή του θέματος της κήρυξης του αρχαιολογικού χώρου Ελληνικού στο ΚΑΣ, όσο και στην έγκριση των ΣΟΑ και ΣΜΠΕ καθώς και η απαρέγκλιτη τήρηση του Ν. 3028 στην αντιμετώπιση των αρχαιοτήτων που θα εντοπιστούν κατά τη διάρκεια κατασκευής του έργου, αίρει τις καθυστερήσεις και διευκολύνει την πορεία της επένδυσης» αναφέρουν σε άλλο σημείο της επιστολής τους

Serie A: Το θαύμα της Καλαβρίας


Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Αποφοίτησε η πρώτη γυναίκα αξιωματικός του Σώματος των Αμερικανών πεζοναυτών


Αποφοίτησαν την Δευτέρα, 26/9/2017, οι 88 αξιωματικοί - πεζοναύτες απο τους 131 που δήλωσαν αρχικά συμμετοχή στο Σχολείο αξιωματικών του σώματος των πεζοναυτών των ΗΠΑ (Infantry Officer Course). Ανάμεσα στους 88 αποφοιτήσαντες ανθυπολοχαγούς είναι και η πρώτη γυναίκα αξιωματικός του σώματος, της οποίας τα στοιχεία δεν έχουν γίνει ακόμα γνωστά.

Το σχολείο αξιωματικών του σώματος των πεζοναυτών είναι ένα έντονο σχολείο του σώματος το οποίο πρέπει να περάσουν όλοι οι αξιωματικοί πεζικού και πληροφοριών οι οποίοι θέλουν να σταδιοδρομήσουν στων Σώμα των Πεζοναυτών των ΗΠΑ. Διαρκεί 13 εβδομάδες και μεσα σε ένα έντονο και υψηλών απαιτήσεων περιββάλον οι νέοι ηγήτορες των Αμερικανών πεζοναυτών εκπαιδεύονται και αξιολογούνται σε αντικείμενα που έχουν να κάνουν με την τακτικές αμέσου αντιδράσεως περιπόλου, συλλογή πληροφοριών, έκδοση τελικής διαταγής, μεταφορά τραυματία, ατομική τακτική, επικοινωνίες, διεξαγωγή ανταρτοπολέμου, περιπολιών, αντι-ανταρτοπόλεμος.



Αξίζει να σημειωθεί, πως απο το 2015, οπότε και επετράπει η είσοδος γυναικών σε όλες τις μάχημες ειδικότητες, μέχρι σήμερα στο συγκεκριμένο σχολείο είχαν δηλώσει υποψηφιότητα 30 γυναίκες αξιωματικοί. Μ ετην συγκεκριμένη περίπτωση να ειναι η πετυχημενη.


ΑΤΗΕΝΑ: Το νέο αντι- UAV της Lockheed Martin


Η Lockheed Martin ανακοίνωσε πριν λίγες μέρες την επιτυχή ολοκλήρωση των δοκιμών του αντι-UAV νέου όπλου της αμερικανικής εταιρείας ΑΤΗΕΝΑ (Advanced Test High Energy Asset). Οι δοκιμές έγιναν με τη Space and Missile Defense Command του αμερικανικού στρατού τον προηγούμενο μήνα, το σύστημα ATHENA ισχύος 30 kilowatt, κατέρριψε πέντε μη επανδρωμένα αεροσκάφη τύπου Outlaw, ανοίγματος φτερών 3,3 μέτρων στο πεδίο βολών πυραύλων Γουάιτ Σαντς στο Νέο Μεξικό. Σύμφωνα με την εταιρεία, το ATHENA χρησιμοποίησε προηγμένη τεχνολογία ελέγχου ακτίνας και ένα αποδοτικό λέιζερ ίνας στη συγκεκριμένη σειρά δοκιμών.

«Οι δοκιμές στο Γουάιτ Σαντς εναντίον ιπτάμενων στόχων επιβεβαίωσε τα μοντέλα καταστρεπτικότητάς μας και επανέλαβε τα αποτελέσματ απου είχαμε δει εναντίον στατικών στόχων στο δικό μας πεδίο βολής» είπε ο Κέοκι Τζάκσον, Chief Technology Officer της Lockheed Martin. «Καθώς ωριμάζουμε την τεχνολογία πίσω από τα οπλικά συστήματα λέιζερ, καθιστούμε το συνολικό σύστημα πιο αποτελεσματικό, φτάνοντας πιο κοντά σε ένα όπλο λέιζερ το οποίο θα παρέχει μεγαλύτερη προστασία στους στρατιώτες μας, εξουδετερώνοντας πιο εξελιγμένες απειλές από μεγαλύτερη εμβέλεια».


Το σύστημα εξουδετέρωσε τους στόχους εν πτήσει προκαλώντας απώλεια ελέγχου και ζημιές στη δομή τους. Το ATHENA είναι ένα φορητό σύστημα εδάφους που χρησιμοποιείται ως μια οικονομική βάση δοκιμών για τεχνολογίες λέιζερ οι οποίες προορίζονται για στρατιωτική χρήση και χρρησιμοποιεί το σύστημα ALADIN (Accelerated Laser Demonstration Initiative) της εταιρείας, που επιτρέπει αύξηση της κλίμακας ισχύος. Το όλο σύστημα ATHENA τροφοδοτείται από μία γεννήτρια Rolls-Royce.

H Lockheed Martin και ο αμερικανικός στρατός θα πραγματοποιήσουν αναλύσεις σχετικά με την αποτελεσματικότητα του συστήματος, και τα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν θα αξιοποιηθούν για την περαιτέρω βελτίωση του συστήματος, τη δημιουργία καλύτερων μοντέλων και την ανάπτυξη αντίστοιχων μελλοντικών συστημάτων.

Βρέθηκε «Χαμένη» πόλη του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο Ιράκ


Με τη βοήθεια φωτογραφιών από drone και αποχαρακτηρισμένων δορυφορικών εικόνων της CIA, ομάδα Βρετανών και Ιρακινών αρχαιολόγων με επικεφαλής των αρχαιολόγο, John MacGinnis, εντόπισαν την αρχαία πόλη Qalatga Darband,  μια πόλη η οποία ήταν «χαμένη» για περισσότερα από 2.000 χρόνια και η οποία πιστεύεται οτι χτίστηκε το 331 π.Χ. από τον Μέγα Αλέξανδρο και σε αυτήν κατοικούσαν 3.000 βετεράνοι των εκστρατειών του.

Σημαντικό σημείο συνάντησης Δύσης και Ανατολής, η συγκεκριμένη πόλη βρίσκεται δέκα χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Ranya, στην επαρχία Sulaymaniyah του ιρακινού Κουρδιστάν, και ο Μέγας Αλέξανδρος πέρασε από εκεί κατά την εκστρατεία του κατά του Δαρείου.

Το έργο είναι μέρος ενός προγράμματος χρηματοδοτούμενου από τη βρετανική κυβέρνηση, στο πλαίσιο του οποίου προσωπικό του Βρετανικού Μουσείου εκπαιδεύει εμπειρογνώμονες στο Ιράκ. Το πρόγραμμα έχει σχεδιαστεί για να βοηθήσει τους αρχαιολόγους να προστατεύσουν ιστορικά σημεία σε περιοχές της Μέσης Ανατολής που έχουν πληγεί από συγκρούσεις.


Οι αρχαιολόγοι είχαν προσέξει αρχικά τη συγκεκριμένη περιοχή όταν απόρρητες δορυφορικές εικόνες της CIA από τη δεκαετία του 1960 αποχαρακτηρίστηκαν και δόθηκαν στη δημοσιότητα το 1996. Σε αυτές, διακρινόταν το περίγραμμα ερειπίων. Ωστόσο, δεν είχαν καταφέρει να ερευνήσουν την περιοχή για χρόνια, λόγω της πολιτικής αστάθειας. Πρόσφατα, ο δρ. MacGinnis και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν drones για να εντοπίσουν τα περιγράμματα κτιρίων, που βρίσκονταν για αιώνες θαμμένα κάτω από το έδαφος, ενώ συνέχισαν και την έρευνα στην περιοχή.

«Είναι ακόμη νωρίς, αλλά πιστεύουμε πως ήταν μια πόλη γεμάτη κόσμο, στον δρόμο από το Ιράκ προς το Ιράν. Μπορεί κανείς να φανταστεί ανθρώπους να δίνουν κρασί στους στρατιώτες που περνούσαν από εκεί» δήλωσε ο κ. MacGinnis.


Ελληνικά νομίσματα, κεραμίδια από τερακότα καθώς και ελληνικά και ρωμαϊκά αγάλματα εντοπίστηκαν επίσης στην περιοχή, που βρίσκεται στο ιρακινό Κουρδιστάν. Μεταξύ άλλων, βρέθηκε ένα άγαλμα γυναικείας μορφής που πιστεύεται ότι είναι η Περσεφόνη, η ελληνική θεά της βλάστησης, και ένα άγαλμα στο οποίο φέρεται να απεικονίζεται ο Άδωνις. 

Avanhard Stadium: Το στάδιο "φάντασμα" που δεν το πάτησε κανείς λόγω του Τσέρνομπιλ



Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Επανήλθε στην Τουρκία η σαρκοφάγος του Ηρακλή


Επέστρεψε στην Τουρκία η σαρκοφάγος του Ηρακλή, η οποία είχε κλαπεί κατα την δεκαετία του '60 απο την περιοχή της αρχαίας Πέργης, κατα την διάρκεια παράνομης ανασκαφής και είχε μεταφερθεί στο εξωτερικό. Τελικά, το 2010, κατα την διάρκεια ελέγχου σε αποθήκη του αεροδρομίου της Ζυρίχης, οι ελβετικές αρχές εντόπισαν και κατέσχεσαν το αρχαιολογικό αυτο εύρημα.

Ο Γενικός εισαγγελέας της Γενεύης αποφάσισε το 2015 την επιστοφή της Σαρκοφάγου στην Τουρκία. Η επίσημη απόφαση πάρθηκε τον Μάιο του 2016.

Η σαρκοφάγος του Ηρακλή που είναι ένα από τα 41 έργα των οποίων φέτος εξασφαλίστηκε η επιστροφή στην Τουρκία, θα εκτίθεται στο Μουσείο της Αττάλειας. «Το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και όλες οι αρμόδιες υπηρεσίες εδώ και χρόνια ενεργούν σαν κατάσκοποι διεκδικώντας τα έργα που έχουν κλαπεί από την Τουρκία. Μέχρι σήμερα έχουν διαπιστωθεί περίπου 57 αρχαιότητες σε 15 χώρες και η διαδικασία που αφορά αυτά τα έργα βρίσκεται σε εξέλιξη. Διεκδικούμε έργα μεταξύ των οποίων υπάρχουν και κάποια που εκτίθενται στο Μουσείο του Λούβρου» δήλωσε σχετικά ο Τούρκος υπουργός πολιτισμού, Νουμάν Κουρτουλμούς.

Η σαρκοφάγος έχει μήκος περίπου  235 εκατοστά, πλάτος 112 εκατοστά και βάρος 3 τόνων και απεικονίζει στο εξωτερικό της τους Άθλους του Ηρακλή.


1ος Μαραθώνιος δρόμος Ιερού Λόχου


Tην Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2017 πραγματοποιήθηκε ο στρατιωτικός αγώνας «1ος ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΑΘΛΟΣ «ΙΕΡΟΥ ΛΟΧΟΥ», με σημείο έναρξης την παραλία της Νέας Μάκρης και τερματισμό τις εγκαταστάσεις της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων (ΣΣΕ) στην Βάρη της Αττικής. Ο αγώνας πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του εορτασμού των 75 χρόνων από την ίδρυση του «ΙΕΡΟΥ ΛΟΧΟΥ».

Ο Αγώνας ξεκίνησε στις 04:30  απο την Ακτή Μαραθώνα (Περιοχή Αγ. Ανδρέα) και περιελάμβανε:
- Κολύμβηση μάχης 1 ναυτικού μιλίου στον Άγιο Ανδρέα.
- Αγώνα δρόμου εν στολή, 46 χιλιομέτρων στη διαδρομή Μαραθώνας – Βάρη.
- Βολή μάχης, στο πεδίο βολής της ΣΣΕ στην Βάρη.
- Τερματισμό, στο Διοικητήριο της ΣΣΕ.

Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής, απένειμε τα έπαθλα στους πρωτεύσαντες του Στρατιωτικού Αγώνα «1ος ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΑΘΛΟΣ ΙΕΡΟΥ ΛΟΧΟΥ», σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ) αμέσως μετά τη λήξη του. Μετάλλια στους διακριθέντες απένειμαν επίσης, ο Επιτελάρχης ΓΕΣ, Αντιστράτηγος Αντώνιος Νομικός και ο Διοικητής της ΣΣΕ, Υποστράτηγος Χαράλαμπος Λαλούσης.





Karlsruher: Έξι δεκαετίες φαγούρας


Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

Μουσακάς: Μπαρμπαρίγου vs Πετρετζίκης



Μουσακάς αλα Πετρετζίκης

Υλικά:

Για τα λαχανικά

3 μεγάλες πατάτες (βρασμένες και ξεφλουδισμένες)
3 κ.σ. ελαιόλαδο
1 κρεμμύδι
2 μεσαία κολοκύθια
2 μελιτζάνες μικρές ή 1 μεγάλη
θυμάρι
αλάτι
πιπέρι

Για τον κιμά

1 κρεμμύδι
2 κ.σ. ελαιόλαδο, για το σοτάρισμα
1 σκ. σκόρδο
3 πρέζες ζάχαρη
1/2 κ.γ. μοσχοκάρυδο
1 κ.γ. κανέλα, κοφτή
1 κ.σ. πελτέ τομάτας
500 γρ. μοσχαρίσιο κιμά
1 κονσέρβα ντομάτα κονκασέ
αλάτι
πιπέρι

Για τη μπεσαμέλ

100 γρ. βούτυρο
100 γρ. αλεύρι γ.ο.χ.
750 ml γάλα 3,5% λιπαρά
τριμμένο πιπέρι
1 πρέζα από τριμμένο μοσχοκάρυδο
100 γρ. τριμμένη παρμεζάνα
3 κρόκους αυγών

Εκτέλεση:

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200°C στον αέρα.

Για τα λαχανικά

Βάζουμε ένα τηγάνι σε δυνατή φωτιά.
Κόβουμε τις πατάτες σε ροδέλες 1 εκ. και τις ψήνουμε στο τηγάνι μαζί με 2-3 κ.σ. ελαιόλαδο, μέχρι να πάρουν καλό χρώμα και από τις δύο πλευρές (και να σπάσουν δεν πειράζει).
Σε ένα ταψί (25x30) με ελάχιστο ελαιόλαδο στρώνουμε τις πατάτες (1η στρώση), ρίχνουμε θυμάρι και αλατοπιπερώνουμε.
Κόβουμε το κρεμμύδι σε λεπτές φέτες και το ρίχνουμε στο ίδιο τηγάνι μαζί με λίγο ελαιόλαδο. Σοτάρουμε το κρεμμύδι μέχρι να καραμελώσει και το βάζουμε στο ταψί πάνω από τις πατάτες.
Κόβουμε τα κολοκύθακια σε ροδέλες και τα ρίχνουμε στο ίδιο τηγάνι μαζί με λίγο ελαιόλαδο. Περιμένουμε μέχρι να πάρουν λίγο χρώμα και τα στρώνουμε πάνω στις πατάτες (2η στρώση), ρίχνουμε θυμάρι και αλατοπιπερώνουμε.
Κόβουμε τις μελιτζάνες σε ροδέλες και τις ρίχνουμε στο ίδιο τηγάνι μαζί με λίγο ελαιόλαδο. Περιμένουμε μέχρι να πάρουν λίγο χρώμα και τις στρώνουμε πάνω από τα κολοκύθια (3η στρώση), ρίχνουμε θυμάρι και αλατοπιπερώνουμε.
Για τον κιμά

Χοντροκόβουμε το κρεμμύδι και το ρίχνουμε στο ίδιο τηγάνι που χρησιμοποιήσαμε για τα λαχανικά μαζί με λίγο ελαιόλαδο σε δυνατή φωτιά.
Ψιλοκόβουμε το σκόρδο και το ρίχνουμε μέσα στο τηγάνι.
Προσθέτουμε τη ζάχαρη, το μοσχοκάρυδο, την κανέλα, τον πελτέ και ανακατεύουμε με μία ξύλινη κουτάλα. Σε αυτό το σημείο ξύνουμε με την κουτάλα τον πάτο του τηγανιού για να ανακατευτεί καλά ο πελτές, να πάρει χρώμα και να φύγει η πικρή του γεύση.
Προσθέτουμε τον κιμά στο τηγάνι και ανακατεύουμε πολύ καλά μέχρι να καραμελώσει και να πάρει ωραίο χρώμα.
Σβήνουμε με την τομάτα κονκασέ, ανακατεύουμε καλά και αφήνουμε να δέσει σε χαμηλή φωτιά για 10-15 λεπτά. Ανακατεύουμε ανά τακτά χρονικά διαστήματα.
Λίγο πριν αφαιρέσουμε από τη φωτιά, αλατοπιπερώνουμε.
Για τη μπεσαμέλ

Βάζουμε ένα κατσαρολάκι σε χαμηλή φωτιά.
Προσθέτουμε το βούτυρο. Μόλις λιώσει ρίχνουμε το αλεύρι και ανακατεύουμε με το σύρμα.
Προσθέτουμε το γάλα, σταδιακά σε δόσεις. Είναι πολύ σημαντικό να ρίχνουμε το γάλα σε μικρές δόσεις. Μόλις απορροφηθεί η πρώτη (να μην έχει γρομπαλάκια), τότε ρίχνουμε την επόμενη δόση. Ανακατεύουμε συνεχώς έτσι ώστε να μη μας σβολιάσει το μείγμα. Κάνουμε αυτή τη διαδικασία μέχρι να απορροφηθεί τελείως το γάλα.
Μόλις η μπεσαμέλ αρχίσει να βγάζει φουσκάλες, είναι έτοιμη. Θα πρέπει να είναι κρεμώδης και λεία.
Αφαιρούμε από τη φωτιά και προσθέτουμε μέσα τριμμένο πιπέρι, τριμμένο μοσχοκάρυδο, λίγη παρμεζάνα, τους κρόκους από τα αυγά και ανακατεύουμε καλά.
Για τη συναρμολόγηση

Ρίχνουμε 200 γρ. από τη μπεσαμέλ μέσα στον κιμά. Με αυτόν τον τρόπο θα κρατηθούν όλα τα υλικά του μουσακά μας ενωμένα.
Προσθέτουμε αν χρειάζεται αλάτι και πιπέρι.
Στρώνουμε τον κιμά στο ταψί με τα λαχανικά (4η στρώση).
Τέλος, προσθέτουμε τη μπεσαμέλ (προσέχουμε να τη στρώσουμε καλά σε όλο το ταψί) και πασπαλίζουμε με τριμμένη παρμεζάνα.
Ψήνουμε στον φούρνο 35-40 λεπτά μέχρι να πάρει χρυσαφί χρώμα.
Αφαιρούμε από τον φούρνο και αφήνουμε να κρυώσει καλά για 1 ώρα.
Κόβουμε σε κομμάτια και σερβίρουμε!!!

Βy Μπαρμπαρίγου

2 κιλά μελιτζάνες φλάσκες
1 φλ. κεφαλοτύρι
1/2 φλ. φρυγανιά
λίγο ελαιόλαδο
λίγο αλάτι
Για τη σάλτσα κιμά

750 γραμ. κιμάς μοσχαρίσιος
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 σκελίδες σκόρδο
800 γραμ. ψιλοκομμένες ντομάτες
1 δαφνόφυλλο
1 ξυλάκι κανέλα
1/4 φλ. ελαιόλαδο
1/3 φλ. κονιάκ
1 πρέζα ζάχαρη
αλάτι
φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Για τη σάλτσα μπεσαμέλ

150 γραμ. βούτυρο
150 γραμ. αλεύρι
1 ½ λίτρο φρέσκο γάλα
1 μικρό κρεμμύδι
2 γαρίφαλα
1/2 κ.γλ μοσχοκάρυδο
2 αυγά
αλάτι
λευκό πιπέρι

Εκτέλεση:

Σε φαρδιά κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και σοτάρουμε τον κιμά, απλώνοντάς τον, χωρίς ν’ ανακατεύουμε συνέχεια. Αφήνουμε να ψήνεται καλά από την κάθε πλευρά για να μην αφήνει υγρά με το συνεχές ανακάτεμα. Αφού περάσουν 7΄-8΄ προσθέτουμε το ψιλοκομμένο κρεμμύδι και το σκόρδο ολόκληρο και συνεχίζουμε το σοτάρισμα για 5΄-6΄ επιπλέον.

Τότε σβήνουμε με το κονιάκ και προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά: δάφνη, κανέλα, ζάχαρη, ντομάτες, αλατοπίπερο. Αφήνουμε την κανέλα ν’ αρωματίσει για 5΄ τη σάλτσα και την αφαιρούμε. Σιγοβράζουμε τον κιμά για περίπου 20΄-25΄, μέχρι να πιει όλα τα υγρά του. Στο μεταξύ, πλένουμε, αφαιρούμε το κοτσάνι και κόβουμε τις μελιτζάνες σε φέτες πάχους 1 εκ. Τις απλώνουμε σε λαμαρίνες, τις ραντίζουμε με λίγο ελαιόλαδο και τις αλατίζουμε. Τις ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200°C για 10΄.

Για τη μπεσαμέλ
Σε μικρή κατσαρόλα ζεσταίνουμε το γάλα, βάζοντας μέσα το ολόκληρο κρεμμύδι όπου έχουμε καρφώσει επάνω του τα 2 γαρίφαλα. Να μη βράσει, απλά να ζεσταθεί. Σε κατσαρόλα ζεσταίνουμε το βούτυρο να λιώσει και προσθέτουμε το αλεύρι ανακατεύοντας με σύρμα, να ψηθεί ελαφρά, για 2΄-3΄. Λίγο λίγο, πάντα ανακατεύοντας με σύρμα, προσθέτουμε το γάλα (αφαιρούμε το κρεμμύδι με τα γαρίφαλα) στο ψημένο αλεύρι με το βούτυρο.

Προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά: μοσχοκάρυδο, αλάτι, πιπέρι (εκτός από τ’ αυγά). Συνεχίζουμε να ανακατεύουμε κατά διαστήματα μέχρι να δέσει η κρέμα (πάντα σε μέτρια φωτιά), για 7΄-8΄ περίπου. Τότε, αφού δέσει, την αποσύρουμε από τη φωτιά. Ένα ένα ρίχνουμε τα αυγά, ανακατεύοντάς τα με σύρμα με γρήγορες κινήσεις. Ρίχνουμε 2 κουτάλες από την μπεσαμέλ στη σάλτσα κιμά και ανακατεύουμε.

Για το στήσιμο του μουσακά
Λαδώνουμε 1 πυράντοχο σκεύος μακρόστενο ή ταψί μακρόστενο και το πασπαλίζουμε με τη φρυγανιά. Στρώνουμε μέσα τις μισές μελιτζάνες και πασπαλίζουμε με το 1/2 τυρί. Απλώνουμε από πάνω τη μισή σάλτσα κιμά, στρώνουμε τις υπόλοιπες μελιτζάνες, πασπαλίζουμε με το υπόλοιπο τυρί και περιχύνουμε με τον υπόλοιπο κιμά.


Απλώνουμε την κρέμα στο μουσακά και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στις αντιστάσεις, στους 180°C, στην τελευταία σχάρα, για περίπου 50΄, μέχρι να ροδίσει καλά η επιφάνεια. Τον αφήνουμε να κρυώσει λίγο (για να κόβεται) και σερβίρουμε.

«Περιήγηση στην τελειότητα» του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού


Έως της 26 Οκτωμβρίου θα παρουσιάζεται στην αίθουσα περιοδικών εκθέσεων του Επιγραφικού Μουσείου (Τοσίτσα 1) ένας εικαστικός φόρος τιμής στο μεγαλείο του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, η φωτογραφική έκθεση του Ιταλού ιστορικού φωτογραφίας, φωτογράφου, συγγραφέα και εκδότη Paolo Morello, με τίτλο «Περιήγηση στην τελειότητα». Η έκθεση, την οποία επιμελείται η Αφροδίτη Οικονομίδου, διοργανώνεται από το Επιγραφικό και Νομισματικό Μουσείο και το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών, σε συνεργασία με το ΚΑΜ - Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου. (Επιγραφικό Μουσείο: Τοσίτσα 1 - Αθήνα, τηλ.: 210 8232950. Ωράριο λειτουργίας: για το διάστημα 21 έως 24/9/2017: Τρίτη - Κυριακή: 9.00 - 15.00, για το διάστημα 26/9 έως 26/10/2017: Τρίτη - Παρασκευή: 9.00 - 15.00).

Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν παρουσία του καλλιτέχνη, την Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου, στις 6.30 το απόγευμα, και, κατά τη διάρκειά τους, ο Ιταλός συνθέτης και κιθαρίστας Tiziano Calabrese εκτέλεσε ένα μουσικό αφιέρωμα στη μουσική της αρχαίας Ελλάδας.


Γεννημένος στο Παλέρμο της Σικελίας και μεγαλωμένος - όπως αφηγείται ο ίδιος - με τα έπη του Ομήρου στη σκιά των αρχαίων ναών της Μεγάλης Ελλάδας, ο Paolo Morello αποφάσισε, το 2014, να αφιερώσει ένα μεγάλο κεφάλαιο της φωτογραφικής δουλειάς του στην τεκμηρίωση των σημαντικότερων ελληνικών αρχαιολογικών χώρων. Ξεκίνησε την έρευνά του με την πρόθεση να επανεξετάσει τις μυθικές, τις θεμελιώδεις γι’ αυτόν τοποθεσίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού και, ως ιστορικός τέχνης, επέλεξε σαν συντρόφους του ταξιδιού του τον Όμηρο και τον Παυσανία.

Φυσικά, σαν καλός γνώστης της Ιστορίας, δεν θα μπορούσε να παραλείψει να αποτίσει φόρο τιμής και στα υπέροχα αρχαία μνημεία της Μεγάλης Ελλάδας που βρίσκονται σε ιταλικό έδαφος. Δημιουργήθηκε, έτσι, μια σειρά 200 φωτογραφιών, από τις οποίες 30 επιλεγμένες εικόνες παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο Αρχαιολογικό Μουσείο των Χανίων (3 - 23 Ιουλίου 2017) και τώρα παρουσιάζονται στην Αθήνα, στο Επιγραφικό Μουσείο. Στη συνέχεια, η έκθεση θα μεταφερθεί τον Νοέμβριο στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών και τον Δεκέμβριο στη Θεσσαλονίκη, στον εκθεσιακό χώρο του βιβλιοπωλείου του ΜΙΕΤ.

Τα μνημεία αυτά είναι: Ελλάδα: Αθήνα, Ολυμπία, Δελφοί, Κόρινθος, Νεμέα, Μυκήνες, Άργος, Τίρυνθα, Αρκαδικό (μυκηναϊκή γέφυρα), Επίδαυρος, Αίγινα (Αφαία), Σούνιο, Βραυρώνα, Μέγαρα. Ιταλία (Μεγάλη Ελλάδα): Ποσειδωνία, Κρότων, Μεταπόντιο, Σελινούς, Έγεστα, Ακράγας.

Μιλώντας για τη δουλειά του, ο Paolo Morello σημειώνει: «Η φωτογράφιση ενός αρχαιολογικού χώρου ενέχει πάντα μια σύγκρουση. Ανάμεσα σε αυτό που έχουμε μελετήσει και αυτό που βλέπουμε. Ανάμεσα στις επιστημονικές μας γνώσεις, την ορθολογιστική μας αντίληψη και τα υπάρχοντα ερείπια, μερικές φορές πολύ φτωχά, που προσφέρονται μπροστά από τον φακό μας. Ανάμεσα στην έντονη συγκίνηση που μας προκαλεί καρδιοχτύπι, τη μαγεία που μας κατακλύζει και την επιθυμία να τα αποτυπώσουμε όλα αυτά σε μια εικόνα. Αυτή η σύγκρουση είναι ένα είδος πρόκλησης και αυτό ακριβώς αναμένεται να αντιπροσωπεύσει ένας φωτογράφος.

Υπάρχουν τόποι, των οποίων το “μέγεθος” υπερβαίνει τον χώρο που καταλαμβάνουν στην πραγματικότητα. Είναι τόποι που αποτελούν σύμβολα, πνευματικές προεκτάσεις, εικόνες που η συλλογική μνήμη επεξεργάστηκε εδώ και αιώνες, καταστάλαγμα ιστορικών αναφορών, τολμηρών περιηγήσεων και ακούραστων αρχαιολογικών ερευνών. Γύρω από μια πέτρα, γύρω από μια άμορφη σωρό ερειπίων, συγκεντρώνονται συχνά συμβολικές αξίες τόσο ισχυρές, ώστε να καθιστούν αυτά τα αρχαία ίχνη, που, μόλις μετά βίας, είναι ορατά, ένα εξαίσιο μνημείο.

Η Αρχαία Ελλάδα είναι το κατ’ εξοχήν έμβλημα αυτού του φαινομένου. Ήδη για τους Ρωμαίους, η Ελλάδα δεν ήταν απλά μια χώρα προς κατάκτηση, μια επαρχία, μεταξύ άλλων, που έπρεπε να ενσωματωθεί στο πλαίσιο της Αυτοκρατορίας. Ήταν αντικείμενο θαυμασμού τόσο μεγάλου, ώστε να δικαιολογεί την περίφημη φράση του Οράτιου: “Graecia capta ferum victorem cepit” - “Η κατακτημένη Ελλάδα κατέκτησε τον βάρβαρο νικητή”.

Από τότε, αυτό το συναίσθημα θαυμασμού για τον ελληνικό πολιτισμό δεν έχει ατονήσει. Σήμερα, σώζονται ελάχιστα απομεινάρια από το μεγαλείο της Αρχαίας Ελλάδας. Από τους χιλιάδες ναούς, τα θέατρα, τα δημόσια κτήρια, παραμένουν όρθια μόνο μερικές δεκάδες μνημεία, συχνά κατεστραμμένα και συμβιβασμένα με τον χρόνο. Και όμως, αυτά τα λίγα απομεινάρια που επιβίωσαν αποτέλεσαν, κατά τη διάρκεια των αιώνων, επίλεκτους προορισμούς για περιπετειώδη ταξίδια, αντικείμενο περιηγήσεων που, με την έμπνευση και το πάθος τους, συνεχίζουν ακόμη και σήμερα να μας προκαλούν κατάπληξη και δέος.

Στην Αρχαία Ελλάδα, βυθίζονται οι πολιτιστικές και πολιτικές ρίζες της Δύσης. Με αίσθηση ευγνωμοσύνης και σεβασμού, συνεχίζουμε να θυμόμαστε ότι ο πολιτισμός μας οφείλει στην Ελλάδα τα δώρα της Δημοκρατίας και της Φιλοσοφίας».

Το σήμα της εβδομάδας: Dumbarton F.C.


Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Ιταλικό ποδόσφαιρο: Το αποτυχημένο εγχείρημα του Pozzo


F-117A Nighthawk: Ένας πρωτοπόρος αποσύρεται


Απο το 2008 το F-117A Nighthawk, το αεροσκάφος της αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας βρίσκεται σε κατασταση εφεδρείας. Εξαιτίας της έλλειψης ισχυρών  εχθρικών αντιαεροπορικών δυνάμεων στα πεδία των μαχών που επιχειρεί ο αμερικανικός στρατός αλλα και εξαιτίας στην μετατόπιση της αεροπορίας στα stealth μαχητικά πολλαπλών ρόλων, διεθνώς, όπως το F-22 και F-35, οδήγησε το αόρατο γεράκι της νύχτας στην απραξία και σε λίγο καιρό στην σύνταξη.

Το F-117 ήταν το δημιούργημα της συνεργασίας της αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας και της Lockheed Martin κατα τις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι οποίοι σχεδίαζαν να δημιουργήσουν ένα στρατηγικό βομβαρδιστικό υψηλού υψομέτρου με στόχο να χτυπάει στόχους βαθιά μεσα στην σοβιετική τότε επικράτεια, παρακάπτωντας την ισχυρή σεράμυνα της ΕΣΣΔ.

Τελικά, αντι να αντιμετωπίζει σοβιετικούς στόχους και να αποφεύγει τα ρωσικά ραντάρ, το αόρατο γεράκι πήρε το πρώτο βάπτισμα του πυρός στην επιχείρηση Just Cause, της αμερικανικής εισβολής στον Παναμά, το 1989, ρίχνοντας δύο βόμβες 2.000 λιρών στις αμυντικές δυνάμεις του Παναμά κατα τα πρώτα λεπτά της εισβολής. Αργότερα, πέταξε κατά του Ιράκ το 1991, κατά της Γιουγκοσλαβίας το 1999, του Αφγανιστάν το 2001 και του Ιράκ και πάλι το 2003.

Η διαδικασία απόσυρσης του αεράσκους που έβαλε τον όρο stealth στα στρατιωτικά θα κρατήσει περίπου 15 χρόνια απο τώρα, καθώς θα αποσύρονται 4 το χρόνο. όσον αφορά για το υλικό του, αν και υπάρχει πρόβλεψη στην αμερικανική ομοσπονδιακή νομοθεσία οτι τα υλικά των αποσυρρώμενων στρατιωτικών υλικών μπορούν να διεκδικηθούν και απο άλλες αμερικανικές ομοσπονδιακές υπηρεσίαες, πολλοί αναλυτες υποστηρίζουν οτι το Υπουργείο άμυνας των Η.Π.Α δύσκολα θα αφήσει να του φύγουν τοσο πολύτιμα υλικά. Το σίγουρο πάντως είναι οτι τα πολεμικά μουσεία των Η.Π.Α θα εμπλουτίσουν την συλλογή τους με ενα πολύ ενδιαφέρον έκθεμα.